บทที่ 7
ฟ้าดินยืนยง
ต้นฉบับ
天长地久。天地所以能长且久者，以其不自生，故能长生。
是以圣人后其身而身先，外其身而身存。非以其无私邪？故能成其私。
是以圣人后其身而身先，外其身而身存。非以其无私邪？故能成其私。
คำแปล
ฟ้าและดินดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ เหตุที่ฟ้าและดินดำรงอยู่ได้ชั่วนิรันดร์ ก็เพราะมิได้ดำรงอยู่เพื่อตนเอง จึงสามารถดำรงอยู่ได้ชั่วนิรันดร์
ดังนั้น ผู้ทรงปัญญาจึงวางตนไว้ข้างหลัง แต่อยู่ข้างหน้า ละทิ้งตน แต่ตนยังคงอยู่ มิใช่เพราะไร้ความเห็นแก่ตัวดอกหรือ? จึงสามารถบรรลุสิ่งที่ตนปรารถนาได้
ดังนั้น ผู้ทรงปัญญาจึงวางตนไว้ข้างหลัง แต่อยู่ข้างหน้า ละทิ้งตน แต่ตนยังคงอยู่ มิใช่เพราะไร้ความเห็นแก่ตัวดอกหรือ? จึงสามารถบรรลุสิ่งที่ตนปรารถนาได้
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้กล่าวถึงธรรมชาติของฟ้าและดินที่ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์เพราะไม่ยึดมั่นในตนเอง สอนให้ผู้ทรงปัญญาวางตนต่ำต้อยและเสียสละเพื่อผู้อื่น ซึ่งแท้จริงแล้วนำไปสู่การบรรลุเป้าหมายของตนเองอย่างแท้จริง
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
ในชีวิตประจำวัน ฉันมักคิดถึงแต่ประโยชน์ส่วนตน แต่บทนี้สอนให้ฉันละทิ้งความเห็นแก่ตัว การวางตนต่ำต้อยและช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน จะนำมาซึ่งความสำเร็จและความสุขที่ยั่งยืนยิ่งขึ้น
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ จงทำสิ่งดีเพื่อผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เช่น ช่วยเหลือเพื่อนร่วมงานโดยไม่คาดหวังคำขอบคุณ หรือบริจาคเวลาให้กับกิจกรรมสาธารณประโยชน์
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?