บทที่ 54

รากฐานที่มั่นคง

善建者不拔,善抱者不脱,子孙以祭祀不辍。
修之于身,其德乃真;修之于家,其德乃余;修之于乡,其德乃长;修之于国,其德乃丰;修之于天下,其德乃普。
故以身观身,以家观家,以乡观乡,以国观国,以天下观天下。吾何以知天下然哉?以此。
ผู้สร้างที่ดีไม่ถูกถอน ผู้ยึดมั่นที่ดีไม่หลุดลอย ลูกหลานจะบูชาไม่ขาดสาย ฝึกฝนในตน คุณธรรมจึงจริง ฝึกฝนในครอบครัว คุณธรรมจึงเหลือเฟือ ฝึกฝนในหมู่บ้าน คุณธรรมจึงยืนยาว ฝึกฝนในประเทศ คุณธรรมจึงอุดมสมบูรณ์ ฝึกฝนในโลก คุณธรรมจึงแผ่ไพศาล ดังนั้น ดูตนด้วยตน ดูครอบครัวด้วยครอบครัว ดูหมู่บ้านด้วยหมู่บ้าน ดูประเทศด้วยประเทศ ดูโลกด้วยโลก ฉันรู้จักโลกได้อย่างไร? ด้วยวิธีนี้

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้สอนว่าคุณธรรมที่แท้จริงเริ่มจากตนเองและขยายออกไปสู่ครอบครัว ชุมชน ประเทศ และโลก การสังเกตและฝึกฝนจากภายในทำให้เข้าใจทุกสิ่ง

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนเริ่มจากตัวฉันเอง ถ้าฉันต้องการให้โลกดีขึ้น ต้องเริ่มที่การพัฒนาตนเองก่อน แล้วค่อยแผ่ขยายออกไป

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้ ทำสิ่งดีๆ เพื่อตนเอง เช่น ออกกำลังกายหรืออ่านหนังสือ แล้วแบ่งปันสิ่งนั้นกับคนรอบข้างด้วยความตั้งใจบริสุทธิ์

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →