Фасл 76

Одам дар зиндагӣ нарм ва заиф ба дунё меояд

人之生也柔弱,其死也坚强。万物草木之生也柔脆,其死也枯槁。
故坚强者死之徒,柔弱者生之徒。
是以兵强则灭,木强则折。强大处下,柔弱处上。
Одами ҳангоми зиндагӣ нарм ва заиф аст, ва ҳангоми марг сахт ва сахт мешавад. Ҳамаи ҷисмҳо ва рустаниҳо ҳангоми ҳаёт нарм ва ноҳақ мебошанд, вақте ки мемиранд хушк ва бемӯҳлат мешаванд. Пас, сахттаринҳо ба ҷаҳони марг тааллуқ доранд, нармтаринҳо ба ҷаҳони ҳаёт. Ҳамин тавр, лашкар кайҳо ки қавӣ шавад, мағлуб мешавад ва дарахте, ки қавӣ шавад, мешиканад. Қувва ва қудрат дар поён қарор доранд, нармӣ ва заифӣ дар боло.

Фикруминҷӯии амиқ

Ин боб дар бораи чӣ?

Ин боб дар бораи муқобилати нармӣ ва сахтӣ ҳикоят мекунад. Ҳангоми таваллуд мо нарм ва заифем, вақте ки мемонем сахт мешавем. Ҳамаи чизи зинда нарм аст ва танҳо ҳангоми марг сахт мешавад. Ин нишон медиҳад, ки сахтӣ аломати марг аст, на ҳаёт.

Ин чӣ рабте ба ман дорад?

Ин боб ба ман ёд меорад, ки заифӣ ва нармӣ ҳамеша камбуди нест, балки аломати ҳаёт ва эҷодкорӣ аст. Дар ҳаёти ман, вақте ки ман кӯшиш мекунам ҳама чизро бо зӯрӣ идора кунам, ман дар ҳақиқат аз ҳаёт дур мешавам. Нармӣ нест, ки заифӣ аст — ин роҳи баланди ҳаёт аст.

Имрӯз чӣ кор кунам?

Имрӯз кӯшиш кунед ба ҷои мубориза бо сахтӣ, барои корҳо бо нармӣ ва мос муботала кунед. Агар ягон вазъият сахт бошад, бо нармӣ ва мосгӯӣ роҳи ҳалли худро биёбед.

Бобҳои марбут

Мулоҳизаи ман

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Аз Laotzu дар бораи ин фасл пурсед Сӯҳбати пурра →