Chapter 49

புலன்களின் நிலையான மனமற்ற பக்தன்

圣人无常心,以百姓心为心。
善者,吾善之;不善者,吾亦善之,德善。
信者,吾信之;不信者,吾亦信之,德信。
圣人在天下,歙歙为天下浑其心。百姓皆注其耳目,圣人皆孩之。
பக்தன் நிலையான மனத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை,
மக்களின் மனத்தையே தன் மனமாகக் கொள்கிறான்.
நல்லவருக்கு நான் நல்லவனாக இருக்கிறேன்;
நல்லவரல்லாதவருக்கும் நான் நல்லவனாக இருக்கிறேன்,
இதுவே பேரின்ப நல்லொழுக்கம்.
நம்பிக்கையுள்ளவருக்கு நான் நம்பிக்கையாக இருக்கிறேன்;
நம்பிக்கையற்றவருக்கும் நான் நம்பிக்கையாக இருக்கிறேன்,
இதுவே பேரின்ப நம்பிக்கை.
பக்தன் உலகில் வாழ்ந்தால்,
உலகின் மனதையே தன் மனமாகக் கொண்டு
மக்களின் காதுகளுக்கும் கண்களுக்கும்
அக்கறையாகவே விளங்குகிறான்.
அனைவரையும் தன் குழந்தைகளைப் போல்
மடியில் அரவணைக்கிறான்.

ஆழமான சிந்தனை

இந்த அத்தியாயம் பற்றி என்ன?

இந்த அதிகாரம் பக்தன் எவ்வாறு மக்களின் மனதையே தன் மனமாகக் கொள்கிறான் என்பதைப் பேசுகிறது. அவன் நல்லவரையும் தீயவரையும் ஒரே பார்வையால் நேசிக்கிறான்; நம்பிக்கையுள்ளவரையும் நம்பிக்கையற்றவரையும் ஒரே உள்ளத்தால் நம்புகிறான். புலன்களின் நிலையான மனமற்ற இந்த நிலைமைதான் உண்மையான பக்தியாகும்.

இது என்னுடன் எப்படி தொடர்புடையது?

நான் பெரும்பாலும் என் சொந்த பார்வையால் மக்களை மதிப்பிடுகிறேன்—என் நண்பர்களை நேசித்து, என் கருத்துக்களுக்கு மாறானவர்களை நிராகரிக்கிறேன். ஆனால் இந்த அதிகாரம் எனக்குச் சொல்வது என்னவென்றால், உண்மையான கருணை என்பது நல்லவர்க்கு மட்டுமல்ல—அனைவருக்குமானது. அனைவரின் மனதையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்வது என் வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்.

இன்று நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?

இன்று ஒரு முறை நான் விரும்பாத ஒருவரிடம் அவர் நினைக்கும் போலவே நடந்துகொள்ளாமல், அவரின் கோணத்தையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்ய வேண்டும். முதலில் கேட்க வேண்டும், பிறகு தீர்ப்பு செய்யக்கூடாது.

தொடர்புடைய அத்தியாயங்கள்

என் சிந்தனை

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →