Najgůrze bez znōm

O czym je tyn rozdział?

Rozdział mōwi ô tym, jak růżno ludźe patrzōm na władzů. Najlepsi rziōndzōny sōm tak dyskretne, iże ludźe samym wjedly, iże sōm – bez żodnygo szumu. Potym idōm ty, kerego ludźe lubjōm, bo sōm miłe. Jeszcze inksze ty, kerego sōm samym strach. Nojgorzi sōm ty, kerego ludźe gardzōm. Kier wjara je za mało, musi być i desconfianza. Cicho a mało słowu – to je znamjyństwo prawdziwego mistrza.

Jak to sōm naniesiy?

We mojij żywocie czynto widza, iże samym wtedy czujõ se spokōj, kyndy nie musza niczego udowodnioć. Koby rziōndzōny we tym rozdziale – sam bydzie, pilnuje swojigo, nie rozgłaszōm sie. Uczã sie, jak bydzie cicho bez słow, jak pozwolić inkszym, żeby sami rosły.

Co mušō dziś zrobić?

Dzisiaj postrojõ sie w obserwowaniu inkszych bez komentowania. Zamiast rozgłaszōć swoje zdaniy, posłuchajã i pozwolã, żeby sprawy same sie wyřeszłyły. Zaufajã procesowi.