Chapter 7

Langit Jeung Bumi Taya Pasti

天长地久。天地所以能长且久者,以其不自生,故能长生。
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
Langit jeung bumi téh salam salju. Tapi sababna langit jeung bumi bisa salam salju éta sabab maranéhna teu hirup keur diri sorangan. Ku sabab éta, maranéhna bisa tahan lila. Ku margi kitu, ulama nu hadé haté téh malikkeun awakeun ka tukang, tapi jadi nu hareup. Maranéhna nyelupkeun awakeun ka luar, tapi awakeunna mah tetep kahaja. Teu lain sabab maranéhna teu mikirkeun diri sorangan? Tapi justru ku cara éta maranéhna bisa meunang keur diri sorangan.

Renungan Jero

Ngeunaan naon bab ieu?

Bab ieu ngajelaskeun yén langit jeung bumi téh taya pasti sabab maranéhna teu mikirkeun diri sorangan. Maranéhna ngarojong sakur barang tanpa ngahar harvest taya results. Ku sabab éta, maranéhna bisa tetap aya.

Kumaha hubunganana sareng kuring?

Kadhang karasa teu adil nalika kuring ngarencanakeun hiji hal tapi teu meunang hasil. Tapi ieu bab ngajarkeun yén nalika kuring hoyong ngarojong batur, kuring kudu malikkeun kahayang kuring sorangan. Sacara teu langsung, kuring jadi langkung tenang.

Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?

K包括了今日, coba planning hiji kebaktian kecil ka batur tanpa ngadagoan balasan. Contona, mantuan babaturan nu kungsi direueus ku cara teu nyritakeun kana mantuan éta ka batur séjén.

Bab-bab Patali

Renungan Kuring

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →