Ngal管理和pikeun Manusa jeung Ngalayanan Surga

Ngeunaan naon bab ieu?

Bab 59 ngajelaskeun yén pangaturan manusa jeung pangabrapan ka surga anu pangalusna nyaéta ku ngahémat. Ngahémat di dieu teu ngan ukur ngeunaan artos, tapi ogé ngeunaan tanaga, kasabaran, jeung kabecikan. Nalika urang ngahémat tur numandong ti awal, urang ngaleuwihan ngawangun kabecikan. Kabecikan anu teuing réa ieu ngabikeun kakuatan anu teu wates, sarta bisa ngajaga nagara supados hirup lami.

Kumaha hubunganana sareng kuring?

Kahirupan kuring sering goréng ku kagopélan tur kaharepan anu teu eureun. Abdi hoyong sagala-galaeun gancang, tapi ieu bab 59 ngingetkeun abdi yén kabecikan anu pangjangklung teu datang tina gegaangan, tapi tina kasabaran jeung ngahémat. Abdi diajar hoyong ngajaga kabecikan leutik sacara rutin, saperti menanum sajati anu jero akar, supados tiasa hirup tur ngaleueung.

Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?

Poé ieu, abdi badé ngahémat hiji hal - ngeureunkeun kurang hadé naon waé anu datang ka kuring. Lamun aya anu nyaritakeun kabecikan, abdi moal nebar-nebar. Lamun aya kasempetan keur melak kabecikan, abdi bakal nyekelna. Ieu latihan keur ngahémat tanaga kahirupan abdi.