Chapter 52

Dunya Mimitian Tina Iah-iang

天下有始,以为天下母。既得其母,以知其子;既知其子,复守其母,没身不殆。
塞其兑,闭其门,终身不勤。开其兑,济其事,终身不救。
见小曰明,守柔曰强。用其光,复归其明,无遗身殃,是为习常。
Dunya mimitian tina iah-iang, anu ngajantenkeun indungna dunya. Sanggeus meunang indungna, urang tés tuang anakna; sanggeus tuang anakna, ulah poho kana indurna, supaya henteu aya bahya. Urung ceuk haté, tutuplah lawang, supaya kahirupan henteu padamel loba. Bika ceuk haté, buka lawangna, ngarasmiatan kahirupan, supaya henteu bisa disalametkeun. Ngarasa leutik téh dingaranan terang, nangtung kana lemes téh kacida强者na. Paké cahya-na, balikeun kana terangna, sangkan henteu aya malapetaka ka awak, éta anu katelah ngajagi adat.

Renungan Jero

Ngeunaan naon bab ieu?

Bab 52 ngajelaskeun yén sagala anu aya dimimitian ku hiji 'indung' - hiji asal anu nyiptakeun sagala. Sanggeus ngarti asal éta, urang bisa tuang sagala anu datangna. Najan kitu, ulah poho kana asal éta. Bab ieu ogé ngajarkeun yén nangtung kana leumeut, ngarti hal anu alus, jeung henteu kahaja nyaangan diri téh mangpaatna.

Kumaha hubunganana sareng kuring?

Kahirupan kuring sering katut ku gawéan, ku napsu, ku kahareupeun. Kuring sataréh milari hal-hal anyar tanpa nyadar yén kuring geus balekgléok tina jalan anu bener. Bab ieu ngingetan kuring supados mindahkeun itungan ka asal - kana naon anu leres-leres penting dina kahirupan.

Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?

Dinten ieu kuring badé nyieun 'hentek' jiwa - ngajauh ti gawéan salila 10 menit, nutup mata, jeung ngingetkeun kahirupan anu sederhana. Kuring badé hayang ngarasmiatan momen ayeuna ku teu nangtung kana hasil atawa nappsu. Ulah nyari 'suksés', tapi hayang ngarasmiatan jalan naon anu kajalanan.

Bab-bab Patali

Renungan Kuring

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →