Kapitulli 9

Mbajtja deri në përmbytje

持而盈之,不如其已;揣而锐之,不可长保。
金玉满堂,莫之能守;富贵而骄,自遗其咎。
功遂身退,天之道也。
Mbaje atë deri sa të derdhet, më mirë ndaloni para se të kalojë; holloni majën deri sa të bëhet tëethët, nuk mund të ruhet gjatë. Ari dhe xhevahiret mbushin shtëpinë, por askush nuk mund t'i ruajë; pasuria dhe nderësia çojnë në krenari, vetëm telashe sjellin. Kur puna përfundon, tërhiquni — kjo është rruga e qiellit.

Reflektim i Thellë

Rreth çfarë bën ky kapitull?

Ky kapitull flet për ligësinë e tepërt dheurrës së plotë. Ai thotë se kur diçka mbushet deri në derdhje, më mirë të ndalosh; kur bladevi edhe shumë të mprehtë, nuk zgjat. Ari dhe pasuria nuk mund të ruhen përgjithmonë, dhe krenaria sjell vetëm fatkeqësi. Mësimi është të dish të tërhehesh kur puna është e plotë.

Si lidhet me mua?

Në jetën time, shpesh kam dëshiruar të grumbulloj më shumë — më shumë pasuri, më shumë nder, më shumë arritje. Ky kapitull më kujton se gjërat e tepërta nuk janë të qëndrueshme dhe se krenaria sjell rënie. E kuptoj se vetëm të dish të ndalosh dhe të tërhehesh është menyrë e vërtetë e mençurisë.

Çfarë duhet të bëj sot?

Sot do të shoh nëse diçka qëndron e mbushur tej mase në jetën time — ndoshta ambiciet, angazhimet, apo dëshirat. Do të mësoj tënvështrues nga kjo dhe të lë hapësirë për rrjedhën e natyrshme, duke hequr dorë nga ajo që është tepër.

Kapituj të lidhur

Refleksioni im

Çfarë të frymëzon ky kapitull? Si do e zbatosh atë?

Pyet Laotzun për këtë Kapitull Biseda e plotë →