Kapitulli 4

Taoja Është Boshësi

道冲,而用之或不盈。渊兮,似万物之宗。
挫其锐,解其纷,和其光,同其尘。湛兮,似或存。
吾不知谁之子,象帝之先。
Taoja është boshësi, dhe kur përdoret, kurrë nuk plotësohet. Sa e thellë, si origjina e të gjitha gjërave! Aprehendon tehun, zgidh konfuzionin, harmonizon dritën, bashkohet me pluhurin. Sa e qartë, si të ekzistojë diku! Nuk e di se është fëmija i kujt, por ekziston para Perandorit të Parë.

Reflektim i Thellë

Rreth çfarë bën ky kapitull?

Ky kapitull përshkruan natyrën e Tao - një force që është e zbrazët por e pashtershme, e thellë por e thjeshtë, e dukshme por e padukshme. Tao vepron pa u shterur kurrë, duke rroposur çdo锐 gjë dhe duke bashkuar kundërshtitë. Ai ekziston përpara çdo zoti apo perandori - ai është burimi i origjinal.

Si lidhet me mua?

Në jetën time, ekzistojnë momente kur ndjej një 'boshësi kreative' - ajo heshtje që shfaqet kur nuk përpiqem fort, kur pranoj Mungesën dhe Pluhurin. Kur ndalova së uprkyeri për të ‘qen dikush’, pashë hapësirën për ta 'përdorur' Tao-në e jetës sime.

Çfarë duhet të bëj sot?

Sot do të praktikoj 20 minuta heshtje totale pa synime, pa qëllime - thjesht duke qëndruar i/e shtrirë në boshësi, duke lejuar mendimet të kalojnë pa u kapur nga to.

Kapituj të lidhur

Refleksioni im

Çfarë të frymëzon ky kapitull? Si do e zbatosh atë?

Pyet Laotzun për këtë Kapitull Biseda e plotë →