Kapitulli 39

Për ata që fituan Të Njëjtën

一 本 贱 下

Original

昔之得一者：天得一以清，地得一以宁，神得一以灵，谷得一以盈，万物得一以生，侯王得一以为天下贞。
其致之，天无以清将恐裂，地无以宁将恐发，神无以灵将恐歇，谷无以盈将恐竭，万物无以生将恐灭，侯王无以贵高将恐蹶。
故贵以贱为本，高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故致数誉无誉。不欲琭琭如玉，珞珞如石。

Përkthimi

Dikur, ata që fituan Të Njëjtën: qielli e mori atë dhe u bë i pastër, toka e mori atë dhe u bë e qetë, shpirti e mori atë dhe u bë i gjallë, lugina e mori atë dhe u mbush, gjithësendet e morën atë dhe u lindën, princat e morën atë dhe u bënë drejtues të botës. Por hiqni atë — dhe qielli nuk do të jetë më i pastër, do të shpërthejë; toka nuk do të jetë më e qetë, do të shkatërrohet; shpirti nuk do të jetë më i gjallë, do të pushojë; lugina nuk do të jetë më e mbushur, do të thahet; gjithësendet nuk do të lindin më, do të zhduken; principat nuk do të kenë më lartësinë, do të rrëzohen. Prandaj e mira qëndron në të ulëtën si në rrënjë të vet, dhe e larta qëndron në të poshtmen si në themel. Kështu princat quajnë veten 'jetimë', 'të vetmuar', 'të padinjitetshëm' — a nuk e bëjnë këtë pse e ulëta është themeli i tyre? E sigurt! Prandaj, ata që synojnë lavdi të madhe, përfundojnë pa asnjë lavdi. Mos dëshiro të qëntosh si një gur i çmuar i ndritshëm — por si gur i thjeshtë i qëndrueshëm.

Reflektim i Thellë

Rreth çfarë bën ky kapitull?

Ky kapitull flet për Unitetin, Të Njëjtën — parimin themelor që i jep qenie çdo sendi. Qielli, toka, shpirti, luginat, gjithësendet dhe principat — të gjitha varen nga kyUnitet për të qenë vërtet veten e tyre. Pa të, çdo gjë shembet në rrëmujë. Por teksti na tregon edhe diçka më të thellë: e mira qëndron mbi të ulëtën, dhe e larta ngrihet mbi të poshtmen. Kjo na kujton se lavdia e vërtetë nuk qëndron në synimin për lartësi, por në pranimin e thjeshtësisë dhe të përulësisë.

Si lidhet me mua?

Shoh se sa shpesh kërkoj të dallohem, të ngrihem, të jem dikush i rëndësishëm. Ky kapitoll më kujton se çdo lartësi që kam vjen nga rrënjët e mia në tokë, nga ata që më mbajnë. Pa njerëzit rreth meje, pa përvojën e thjeshtë, unë nuk do të kisha asgjë. Mësoni ta pranoj edhe vlerën time që vjen nga poshtësia, nga ajo që shpesh e shoh si të pamjaftueshme.

Çfarë duhet të bëj sot?

Sot do të zgjedh një veprim të thjeshtë të përulësie — do të falënderoj dikë që zakonisht e injoroj, ose do të bëj diçka pa pritur vëmendje apo lavdi. Do të praktikoj të qënit 'gur i thjeshtë' në vend të 'gur i çmuar i ndritshëm', duke e bërë punën time thjesht që të shërbejë, jo që të dallohem.

Kapituj të lidhur

22 Duke Upeshpallur Fitohet Tërësia 32 Rruga Përherë Pa Emër 42 Djalli lind Njëshin 66 Lumenjtë dhe Detrat Bëhen Mbretërit e Valles

Refleksioni im

Çfarë të frymëzon ky kapitull? Si do e zbatosh atë?

Pyet Laotzun për këtë Kapitull Biseda e plotë →