خلک مړینې نه مني

د دې باب موضوع څه ده؟

دا باب وايي چې کله خلک له مړینې نه ونه وېرېږي، نو د مړینې وېره يې نه شي کولی. دا بیان کوي چې په طبیعي توګه یو حکم موجود دی چې مړینې ته رسوي - لکه څنګه چې پسرلی راتلونکی دی. هغه چې د طبیعي حکم ځای نیسي او خپل زور سره وژنه کوي، دا د لوی اوسپنیګر ځای نیستل دي چې لرګی وویني - او هر څوک چې داسې کوشش وکړي، خپل لاسونه ماتوي.

دا زما سره څنګه اړه لري؟

په زما ژوند کې، زه کولی شم د خپل ځان او نورو پر وړاندې زور وکاروم ترڅو زما اراده ومنل شي. خو دا باب زما ته یادوي چې کله زه په طبیعي ریتم او څه روان شي مداخله کوم، نو زه خپل ځان ته زیان رسووم. د بیلګې په توګه، کله زه له ناروغۍ نه د زما د ماشوم د درملنې لپاره ډیر فشار اچوم، نو له طبیعي شفایی پروسې نه مې بند کړی.

نن باید څه وکړم؟

نن ورځ، که زه په کومه ستونزه لګی یم او زما طبیعي غبرګون دا دی چې کنټرول ولرم او زور وکاروم، نو به یو ګام شاته واخلم او به له طبیعي ریتم سره مرسته کوم. به زه واوروم چې ځینې شیانو خپل وخت نیسي.