Chapter 69
د پوځ کې یوه وینا شته
اصلي
用兵有言：吾不敢为主而为客，不敢进寸而退尺。
是谓行无行，攘无臂，扔无敌，执无兵。
祸莫大于轻敌，轻敌几丧吾宝。故抗兵相加，哀者胜矣。
是谓行无行，攘无臂，扔无敌，执无兵。
祸莫大于轻敌，轻敌几丧吾宝。故抗兵相加，哀者胜矣。
ژباړه
د پوځ کې یوه وینا شته: زه د میزبان کیدو نه اوار یم، خو میلمه یم. زه دومره هم مخته نه ځم، خو په شا کیږم. دا د داسې مخته کیدو نوم دی چې مخته نه کیږي، داسې لاسوهنې نوم چې لاسونه نه لري، داسې برید نوم چې دښمن نه لري، داسې نیولو نوم چې وسله نه لري. بدمرغي له دښمن ښه ارزولو لویه ده، دښمن ښه ارزولل زما خزانې له لاسه ورکول دي. نو کله چې پوځونه سره مخ شي، نو خواشینی به وګټي.
ژوره غور
د دې باب موضوع څه ده؟
دا فصل وايي چې رښتینی پوځیال په دفاع کې دی، نه په برید. هغه مخته نه ځي، بلکې شا کیږي. دښمن ښه ارزولل لویه خلا ده چې ستا خزانې له لاسه وځي. کله چې پوځونه مخ شي، خواشینی به وګټي.
دا زما سره څنګه اړه لري؟
زه پوهیږم چې کله خپل ژوند کې ستونزې راځي، زه د برید پر ځای دفاع کول غوره بلل. د مینې په وړاندې زور نه دی. کله چې نور په ما برید کوي، زه خواشینی یم، او بیا وګټم.
نن باید څه وکړم؟
نن ورځ به له کومې ستونزې څخه ډډه وکړم چې زما سره رامنځته شوې. به دفاع کوم، نه برید. به ساکت پاتې یم او خپل کار به وکړم.
اړوند فصلونه
زما فکر
دا فصل تاسو کې څه الهام ورکوي؟ تاسو به یې څنګه примен کړئ؟