Chapter 26

ثقل د سبکتابۍ په ریښه

重为轻根,静为躁君。
是以圣人终日行不离辎重。虽有荣观,燕处超然。
奈何万乘之主,而以身轻天下?轻则失本,躁则失君。
ثقل د سبکتابۍ په ریښه دی، آرامتي د بې‌ثباتۍ مور ده. نو ځکه عارف سړی په ورځ کې تلل کیږي خو خپل اوزار نه پریږدي. که څه هم لوی ښکلا لري، خو په آرامتیا سره ژوند کوي. بیا ولې د لویو پاچاهانو مشران په خپل ځان سره د نړۍ سره لږ‌ارزښت کوي؟ سبکي کیدل د ریښې له لاسه ورکول دي، بې‌ثباتي د مور له لاسه ورکول دي.

ژوره غور

د دې باب موضوع څه ده؟

داه باب زمونږ وایي چې ثقل د سبکتابۍ بنسټ دی او آرامتیا د بې‌ثباتۍ مور ده. هغه سړی چې په لوی م موقف کې دی باید سبک‌خواه او بې‌ثباته نه وي. که چیرته سبک وي، خپل بنسټ له لاسه ورکوي.

دا زما سره څنګه اړه لري؟

زه په دې فکر کوم چې کله زه په خپل ژوند کې عجله کوم یا بې‌ثباته یم، نو خپل ریښه له لاسه ورکوم. دا باب زما په یاد راولي چې آرامتیا او ثقل د ارام ژوند کلیدي دي.

نن باید څه وکړم؟

نن به له سره عجله ونه کوم. به یوه شیبې ودروم، څکه به یم، او به فکر کوم چې له کومه راځم او چیرته تللم.

اړوند فصلونه

زما فکر

دا فصل تاسو کې څه الهام ورکوي؟ تاسو به یې څنګه примен کړئ؟

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →