Chapter 79

آشتی با کینه‌های بزرگ

和大怨,必有余怨,安可以为善?
是以圣人执左契而不责于人。有德司契,无德司彻。
天道无亲,常与善人。
کینه‌های بزرگ را آشتی دادن، هرگز کینهٔ باقی‌مانده را از میان نمی‌برد. چگونه می‌توان این را نیکی شمرد؟ از این رو، شخص فرزانه سندِ بدهکاری را نگه می‌دارد اما از مردم چیزی نمی‌خواهد. نیکوکاران با سند کار می‌کنند، در حالی که بدکاران سخت‌گیر هستند. آسمان هیچ تبعیضی ندارد و همیشه به نیکوکاران کمک می‌کند.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که وقتی کینه‌های عمیق را آشتی می‌دهیم، باز هم اثری از کینه باقی می‌ماند. فرزانه کسی است که حق خود را نگه می‌دارد ولی آن را بر دیگران تحمیل نمی‌کند.天道 یعنی قانون آسمان به همه یکسان رفتار می‌کند و همیشه نیکوکاران را یاری می‌دهد.

چه ارتباطی با من دارد؟

گاهی در زندگی با کینه‌های قدیمی دست و پنجه نرم می‌کنم. این فصل به من یادآوری می‌کند که بخشش حقیقی یعنی سند را نگه داشتن ولی مطالبه نکردن. این آزادی می‌آورد.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز اگر کینه‌ای نسبت به کسی دارم، به جای تحمیل حق خود، آن را رها کنم و ببینم چه احساسی دارم.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →