عارف بی‌ریا و دل‌آگاه

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که عارفِ راستین هیچ نظرِ پیشینی ندارد. او دلِ مردم را می‌فهمد و با همه‌کس به مهربانی و باور رفتار می‌کند — چه نیکو باشند چه نیکو نباشند. او دلِ خود را در خدمتِ جهان می‌گذارد و همه را چون کودکانی بی‌گناه می‌نگرد.

چه ارتباطی با من دارد؟

من اغلب با مردم بر اساسِ پیش‌داوری و نظرِ اولیه‌ام برخورد می‌کنم. وقتی کسی را نمی‌شناسم یا رفتارش را درست نمی‌فهمم، دلم تنگ می‌شود و از او فاصله می‌گیرم. این فصل به من یادآوری می‌کند که عارف با همه‌کس به یک‌سان مهربان است، نه به خاطرِ اینکه خود را برتر می‌داند، بلکه به خاطرِ اینکه دلِ خود را خالی از نظرِ ثابت ساخته است.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز با کسی که با او اختلاف‌نظر دارم یا از او دوری می‌کنم، با دلی باز و بدون قضاوت سخن بگویم. بکوشم نگاهِ او را بفهمم و مهربانیِ خود را دریابم.