Chapter 54

آنکه خوب بسازد، کشیده نمی‌شود

善建者不拔,善抱者不脱,子孙以祭祀不辍。
修之于身,其德乃真;修之于家,其德乃余;修之于乡,其德乃长;修之于国,其德乃丰;修之于天下,其德乃普。
故以身观身,以家观家,以乡观乡,以国观国,以天下观天下。吾何以知天下然哉?以此。
آنکه خوب بسازد، کشیده نمی‌شود. آنکه خوب بگیرد، نمی‌لغزد. فرزندانش تا ابد برایش قربانی خواهند کرد.\n\nاگر آن را در خود بپرورانی، فضیلتش راستین می‌شود. اگر در خانواده بپرورانی، فضیلتش فزونی می‌یابد. اگر در دیار بپرورانی، فضیلتش دراز می‌شود. اگر در کشور بپرورانی، فضیلتش پربار می‌شود. اگر در جهان بپرورانی، فضیلتش همگانی می‌شود.\n\nاز همین رو، از خود، خود را بشناس. از خانواده، خانواده را بشناس. از دیار، دیار را بشناس. از کشور، کشور را بشناس. از جهان، جهان را بشناس. من چگونه جهان را می‌شناسم؟ از همین راه.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که آنچه را باید بسازی، باید در خودت بپرورانی. وقتی این کار را در خودت انجام دهی، فضیلتت راستین می‌شود و به خانواده، دیار، کشور و جهان گسترش می‌یابد. نشانه‌ی راستین بودن این است که فرزندانت هم آن را ادامه دهند.

چه ارتباطی با من دارد؟

من می‌خواهم میراثی از خود به جا بگذارم که فرزندانم ادامه دهند. اما این میراث ظاهری نیست، بلکه چیزی است که در وجودم کاشته شده. این فصل به من می‌آموزد که از خودم شروع کنم.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز یک فضیلتِ درونی را انتخاب خواهم کرد — شاید مهربانی یا صبر — و آن را در خودم تقویت خواهم کرد. اگر این کار در خودم راستین شود، می‌تواند به خانواده‌ام هم سرایت کند.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →