آنها که به یک رسیدند

در روزگاران کهن، آنها که به یک رسیدند: آسمان به یک رسید و پاک شد، زمین به یک رسید و آرام گرفت، ارواح به یک رسیدند و نیکو شدند، دره‌ها به یک رسیدند و پُر شدند، همه چیزها به یک رسیدند و زاده شدند، شاهان و فرمانروایان به یک رسیدند و سرور جهان شدند. به همین سبب است که آسمان بدون پاکی از هم خواهد شکست، زمین بدون آرامش از هم خواهد پاشید، ارواح بدون نیکویی خاموش خواهند ماند، دره‌ها بدون پُری خشک خواهند شد، همه چیزها بدون زایش نابود خواهند شد، شاهان بدون بزرگی سقوط خواهند کرد. پس گرامی از فرومایه ریشه گرفته، و بلند از پست بنیان. از همین رو شاهان خود را تنها، بی‌یار و ناخورده می‌نامند. آیا این نه از فرومایگی ریشه نمی‌گیرد؟ مگر نه؟ پس شمار بسیار ستایش، ستایشی ندارد. مباد که بدرخشم همچون یاقوت، بلکه کدر باشم همچون سنگ.