Chapter 30

کسی که با راه، فرمانروا را یاری می‌دهد

以道佐人主者,不以兵强天下,其事好还。师之所处,荆棘生焉。大军之后,必有凶年。
善有果而已,不敢以取强。果而勿矜,果而勿伐,果而勿骄,果而不得已,果而勿强。
物壮则老,是谓不道,不道早已。
کسی که با راه، فرمانروا را یاری می‌دهد، از نیروی نظامی برای تسلط بر جهان استفاده نمی‌کند، زیرا این کار بازمی‌گردد. جایی که ارتش می‌رود، خار و بوته می‌روید. پس از جنگ بزرگ، سال‌های بد خواهد آمد. کسی که خوب کار می‌کند، فقط به نتیجه می‌رسد و جرأت نمی‌کند بر دیگران غالب شود. به نتیجه که رسید، فخر نکند. به نتیجه که رسید، مباهات نکند. به نتیجه که رسید، مغرور نشود. به نتیجه که رسید، فقط به این دلیل که چاره‌ای نبود. به نتیجه که رسید، نیرومند نشود. هر چیزی که نیرومند شود، پیر می‌شود. این راه را نمی‌گویند. هر که این راه را نگیرد، زود نابود می‌شود.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که کسی که فرمانروا را با راهنمایی می‌کند، از جنگ و زور استفاده نمی‌کند. جنگ همیشه به خار و خرابی و سال‌های بد می‌انجامد. حتی وقتی پیروز می‌شوی، نباید فخر کنی یا نیرومند شوی، زیرا نیرومندی به پیری و مرگ می‌انجامد.

چه ارتباطی با من دارد؟

من در زندگی روزمره‌ام گاهی می‌خواهم با قدرت و اجبار کارها را پیش ببرم. اما این فصل به من یادآوری می‌کند که زور و تهدید همیشه بازمی‌گردد و آسیب می‌زند. حتی در پیروزی، باید فروتن بمانم.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز اگر می‌خواهم با کسی بحث کنم یا اصرار کنم، به جای آن از راه نرم و آرام استفاده کنم. از تهدید و فشار برای گرفتن حرفم اجتناب کنم.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →