Chapter 16

دستیابی به تهی مطلق

致虚极,守静笃。万物并作,吾以观复。
夫物芸芸,各复归其根。归根曰静,是谓复命。复命曰常,知常曰明。不知常,妄作凶。
知常容,容乃公,公乃王,王乃天,天乃道,道乃久,没身不殆。
رسیدن به نهایت تهی، نگهداری سکون عمیق. همه چیز با هم می‌روید، و من به تماشای بازگشت آنها می‌نشینم. اشیاء بسیار، هر یک به ریشه خود بازمی‌گردند. بازگشت به ریشه، سکون نامیده می‌شود - این همان بازگشت به سرنوشت است. بازگشت به سرنوشت، قانون ابدی است. شناخت قانون ابدی، روشنی است. و کسی که قانون ابدی را نشناسد، با کار بی‌اندیشه، بدبختی می‌آورد. کسی که قانون ابدی را بشناسد، جامعه‌پذیر می‌شود. جامعه‌پذیری به انصاف می‌رساند. انصاف به فرمانروایی می‌رساند. فرمانروایی به آسمان می‌رسد. آسمان به راه می‌رسد. و راه تا ابد پایدار می‌ماند - تا پایان عمر هیچ خطری ندارد.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که برای رسیدن به خرد واقعی، باید به تهی درونی برسیم و در سکون عمیق بمانیم. همه چیز در جهان به ریشه خود بازمی‌گردد و این بازگشت، قانون ابدی است. وقتی این قانون را بشناسیم، روشنی و آرامش به دست می‌آید.

چه ارتباطی با من دارد؟

من اغلب در زندگی سعی می‌کنم همه چیز را کنترل کنم و نتیجه‌ها را به زور به دست بیاورم. اما این فصل به من یادآوری می‌کند که باید اجازه دهم things خودشان به جای خود برسند. گاهی باید عقب بنشینم و بگذارم جریان زندگی کار خودش را بکند.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز لحظه‌ای را به سکوت و تماشا اختصاص بدهم. بدون قضاوت، بدون برنامه، فقط بنشینم و اجازه دهم ذهنم آرام شود. به جای تلاش برای تغییر چیزی، فقط مشاهده کنم.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →