جهان آغازی دارد، آن را مادر جهان بدان. چون مادر را یافتی، فرزندان را بشناسی؛ و چون فرزندان را شناختی، بازگرد و مادر را نگهبان باش، که تا پایان عمر، هیچ خطری نخواهد بود.\n\nسوراخها را ببند، و درها را بر بند، که تا پایان عمر، رنجی نخواهی دید. اگر سوراخها را بگشایی و کارها را بیارایی، تا پایان عمر، نجاتی نخواهد بود.\n\nدیدنِ چیزِ کوچک را روشنی نامند. نگهبانیِ نرمی را نیرو نامند. از نورش بهره ببر، و به روشنیاش بازگرد، که هیچ بلایی به تنت نرسد — و این را نامند: تمرینِ راهِ ابدی.
تأمل عمیق
این فصل درباره چه چیزی است؟
این فصل میگوید که جهان آغازی دارد — چیزی که مادر همه چیزهاست. وقتی به این اصل اولیه دست یابیم، میتوانیم همه چیزهای دیگر را بشناسیم. اما مهمتر این است که پس از شناخت، باید به آن مادر بازگردیم و آن را نگهبان باشیم. رازِ نجات در بستنِ حواس و دوری از مشغولیات است، نه در گشودنِ آنها.
چه ارتباطی با من دارد؟
در زندگیام، اغلب در تاریکیِ جستجو میان چیزهای بیشمار گم میشوم و فراموش میکنم که به سرچشمه بازگردم. این فصل به من یادآوری میکند که آرامش واقعی در شناختِ اصل و پایبندی به آن است، نه در انباشتنِ تجربهها.
امروز چه کاری انجام دهم؟
امروز مدتی را در سکوت خواهم نشست، چشمانم را خواهم بست و به آغازِ همه چیز فکر خواهم کرد. از خود خواهم پرسید: ریشه و سرچشمهای که از آن آمدهام کجاست؟
(The Tao) which originated all under the sky is to be considered as the mother of them all. When the mother is found, we know what her children should be. The perception of what is small is (the secret of) clear-sightedness; the guarding of what is soft and tender is (the secret of) strength.
AI Modern
جهان آغازی دارد، آن را مادر جهان بدان. چون مادر را یافتی، فرزندان را بشناسی؛ و چون فرزندان را شناختی، بازگرد و مادر را نگهبان باش، که تا پایان عمر، هیچ خطری نخواهد بود.\n\nسوراخها را ببند، و درها را بر بند، که تا پایان عمر، رنجی نخواهی دید. اگر سوراخها را بگشایی و کارها را بیارایی، تا پایان عمر، نجاتی نخواهد بود.\n\nدیدنِ چیزِ کوچک را روشنی نامند. نگهبانیِ نرمی را نیرو نامند. از نورش بهره ببر، و به روشنیاش بازگرد، که هیچ بلایی به تنت نرسد — و این را نامند: تمرینِ راهِ ابدی.
تأمل من
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
