Rozdział 27

Doskonałe Działanie

善行无辙迹,善言无瑕谪,善数不用筹策,善闭无关楗而不可开,善结无绳约而不可解。
是以圣人常善救人,故无弃人;常善救物,故无弃物。是谓袭明。
故善人者,不善人之师;不善人者,善人之资。不贵其师,不爱其资,虽智大迷,是谓要妙。
Kto doskonale działa, nie zostawia śladów. Kto doskonale mówi, nie popełnia błędów. Kto doskonale liczy, nie używa liczydła. Kto doskonale zamyka, nie używa zamka, a drzwi nie można otworzyć. Kto doskonale wiąże, nie używa liny, a węzła nie można rozwiązać. Dlatego Mędrzec zawsze doskonale ratuje ludzi, więc nikt nie jest porzucony. Zawsze doskonale ratuje rzeczy, więc nic nie jest zmarnowane. To nazywa się podążaniem za światłem. Dlatego dobry człowiek jest nauczycielem złego, a zły człowiek jest materiałem dla dobrego. Kto nie ceni swojego nauczyciela ani nie kocha swojego materiału, ten, choć mądry, jest wielce zagubiony. To jest tajemnica głębi.

Gleboka refleksja

O czym jest ten rozdział?

Rozdział opisuje doskonałość działania, które jest naturalne, bez wysiłku i nie pozostawia śladów. Mędrzec wykorzystuje wszystko i wszystkich, nie odrzucając nikogo ani niczego, ucząc się zarówno od dobrych, jak i złych.

Co to ma wspólnego ze mną?

Uczę się, że w relacjach z innymi nie chodzi o osądzanie, ale o dostrzeganie wartości w każdym człowieku i sytuacji. Nawet trudne osoby mogą być moimi nauczycielami.

Co mam dziś zrobić?

Dziś, gdy spotkam kogoś, kto mnie irytuje, zatrzymam się i pomyślę: czego mogę się od niego nauczyć? Zamiast krytykować, poszukam w nim ukrytej mądrości.

Powiązane rozdziały

Moja refleksja

Co inspiruje cie w tym rozdziale? Jak to zastosujesz?

Zapytaj Laozi o ten rozdzial Pelny czat →