Rozdział 49

Serce bez własnych pragnień

圣人无常心,以百姓心为心。
善者,吾善之;不善者,吾亦善之,德善。
信者,吾信之;不信者,吾亦信之,德信。
圣人在天下,歙歙为天下浑其心。百姓皆注其耳目,圣人皆孩之。
Mędrzec nie ma własnego serca – sercem ludu jest jego serce. Dobrym – okazuje dobroć; niedobrym – także okazuje dobroć, bo dobroć jest cnotą. Ufnym – ufa; nieufnym – także ufa, bo ufność jest cnotą. Mędrzec, będąc w świecie, skupia się i jednoczy serce świata. Ludzie wytężają wzrok i słuch, a on traktuje ich jak dzieci.

Gleboka refleksja

O czym jest ten rozdział?

Rozdział mówi o mędrcu, który nie narzuca własnych przekonań, ale dostosowuje się do serca ludu. Przyjmuje wszystkich – dobrych i złych, ufnych i nieufnych – z jednakową dobrocią i zaufaniem. Jego postawa jednoczy i uspokaja, jak rodzic wobec dzieci.

Co to ma wspólnego ze mną?

Uczy mnie, bym nie oceniał ludzi według własnych kategorii, ale przyjmował ich takimi, jakimi są. W relacjach z innymi mogę ćwiczyć bezwarunkową dobroć i zaufanie, zamiast reagować na ich zachowania.

Co mam dziś zrobić?

Dziś, gdy spotkam kogoś, kto mnie zawiedzie lub będzie nieufny, świadomie odpowiedz z dobrocią i zaufaniem, jakby to było moje naturalne nastawienie.

Powiązane rozdziały

Moja refleksja

Co inspiruje cie w tym rozdziale? Jak to zastosujesz?

Zapytaj Laozi o ten rozdzial Pelny czat →