Chapter 53
सरल बाटोको भय
Original
使我介然有知,行于大道,唯施是畏。
大道甚夷,而民好径。朝甚除,田甚芜,仓甚虚,服文彩,带利剑,厌饮食,财货有余,是谓盗夸。非道也哉!
大道甚夷,而民好径。朝甚除,田甚芜,仓甚虚,服文彩,带利剑,厌饮食,财货有余,是谓盗夸。非道也哉!
अनुवाद
यदि मलाई थोरै पनि ज्ञान छ भने, म ठूलो बाटोमा हिड्नेछु, केवल छोटो बाटोबाटै डर लाग्छ। ठूलो बाटो धेरै सरल छ, तर मानिसहरू छोटो बाटो मन पराउँछन्। राज्य धेरै सफा छ, तर खेतहरू धेरै बाँझो छन्, कोठाहरू धेरै खाली छन्। मानिसहरू सुन्दर लुगा लगाउँछन्, तीखा तरवारहरू बोक्छन्, खानामा मोज गर्छन्, धनको अभाव छैन। यसलाई चोरको घमण्ड भनिन्छ - यो कुनै बाटो होइन!
गहिरो चिन्तन
यो अध्याय के बारेमा छ?
यो अध्याय चोरको घमण्डको निन्दा गर्छ। जब शासकहरू आफ्नै भौतिक आनन्दमा डुब्छन् र जनतालाई भोकमरी र दुःखमा छोड्छन्, तब तिनीहरू सही बाटोबाट भड्किएका हुन्छन्। ठूलो बाटो सरल र सहज छ, तर मानिसहरू सजिलो बाटो रोज्छन् जसले अन्त्यमा विनाश ल्याउँछ।
यो मसँग कसरी सम्बन्धित छ?
मेरो जीवनमा पनि यो प्रश्न आउँछ - म साँच्चिकै बाटोमा हिड्छु कि भ्रामक छोटो बाटो रोजिरहेको छु? के म मेरो बाहिरी प्रस्तुति र भित्री वास्तविकता बिच असंगति देख्छु?
आज मैले के गर्नुपर्छ?
आज म आफ्नो जीवनमा कुनै पनि 'छोटो बाटो' वा बाह्य दिखावाको सामना गर्छु। म सरल, इमानदार बाटो रोज्नेछु, चाहे त्यो कठिन नै किन नहोस्। मेरा कार्यहरू र मेरा शब्दहरू बिच एकरूपता राख्नेछु।
सम्बन्धित अध्यायहरू
मेरो चिन्तन
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?