Chapter 4

ताओको खालीपन

道冲,而用之或不盈。渊兮,似万物之宗。
挫其锐,解其纷,和其光,同其尘。湛兮,似或存。
吾不知谁之子,象帝之先。
ताओ खाली छ, यसको प्रयोग कहिल्यै सीमित हुँदैन। कति गहिरो छ यो, मानौं सबै कुराको उत्पत्तिको स्रोत। यसले तीखोपन तुन्दै गर्छ, विवाद चुँडाउँछ, उज्यालोमा मिलाउँछ, धुलोमा एकरूप हुन्छ। अदृश्य छ, तर अवश्य नै अस्तित्वमा छ। मलाई थाहा छैन यो कसको सन्तान हो, तर यो साम्राज्यभन्दा पनि अघि थियो।

गहिरो चिन्तन

यो अध्याय के बारेमा छ?

यो अध्याय ताओको खाली र अनन्त प्रकृति बारे बोल्छ। ताओ एउटा खाली भाँडो जस्तै छ - सधैं भरिन सक्ने तर कहिल्यै भरिंदैन। यो सबै कुराको स्रोत हो तर आफैं कहिल्यै खाली हुँदैन। यसले आफ्नो धारिलोपन लुकाउँछ, सबै विवादहरू शान्त पार्छ, उज्यालो र अँध्यारो दुवैमा मिल्छ।

यो मसँग कसरी सम्बन्धित छ?

मेरो जीवनमा पनि यो खालीपनको सिद्धान्त लागू हुन्छ। जब म धेरै भरिन खोज्छु - धेरै विचार, धेरै इच्छा, धेरै भौतिक वस्तु - तब म ताओको प्रवाहबाट टाढा हुन्छु। तर जब म खाली र सरल रहन्छु, म सबै कुराको स्रोतसंग जोडिन सक्छु। यो मलाई शिक्षा दिन्छ कि पूर्णता खोज्नुको सट्टा खालीपनमा शक्ति छ।

आज मैले के गर्नुपर्छ?

आज म केही समय खाली बस्ने अभ्यास गर्नेछु - कुनै विचार नलिई, कुनै इच्छा नराखी, सधैंजसो हतारमा हुने कामहरू रोकी। यो खालीपनमा म ताओको उपस्थिति महसुस गर्नेछु।

सम्बन्धित अध्यायहरू

मेरो चिन्तन

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →