Chapter 17

सबैभन्दा माथिका शासक

太上,下知有之;其次,亲而誉之;其次,畏之;其次,侮之。信不足焉,有不信焉。
悠兮其贵言。功成事遂,百姓皆谓我自然。
सबैभन्दा माथिका शासकहरू छन्, तर मानिसहरूले उनीहरूको अस्तित्व मात्र थाहा पाउँछन्; तलका तिनीहरूलाई माया गर्छन् र प्रशंसा गर्छन्; त्यसभन्दा तलका तिनीहरूबाट डराउँछन्; सबैभन्दा तलका तिनीहरूलाई तुच्छ ठान्छन्। विश्वास अपर्याप्त हुँदा, तिनीहरूमाथि विश्वास गरिँदैन। कति दुर्लभ छ उनीहरूका कुराहरू! जब उनीहरूको काम सफल हुन्छ, मानिसहरू भन्छन् - हामी त其自然 हौं।

गहिरो चिन्तन

यो अध्याय के बारेमा छ?

यो अध्याय शासनको चार तहबारे बोल्छ। सबैभन्दा राम्रो शासन त्यो हो जहाँ मानिसहरू शासकको अस्तित्व पनि थाहा पाउँदैनन्, तर सबै कुरा स्वतःस्फूर्त रूपमा राम्रो हुन्छ। जब शासकले बढी हस्तक्षेप गर्छ, मानिसहरू उनीहरूबाट डराउन थाल्छन्।

यो मसँग कसरी सम्बन्धित छ?

मेरो दैनिक जीवनमा पनि यही सिद्धान्त लागू हुन्छ। जब म आफ्ना परिवार वा साथीहरूमाथि धेरै नियन्त्रण राख्न खोज्छु, उनीहरूमा प्रतिक्रिया हुन्छ। तर जब म स्वतःस्फूर्त रूपमा राम्रो हुन्छु, मानिसहरू स्वाभाविक रूपमा त्यसो गर्छन्।

आज मैले के गर्नुपर्छ?

आज म आफ्नो परिवार र साथीहरूसँगको व्यवहारमा धैर्य राख्नेछु। म हस्तक्षेप नगरी उनीहरूलाई आफ्नो बाटोमा जान दिनेछु। जब केही राम्रो हुन्छ, म हेर्नेछु, नियन्त्रण नगर्नेछु।

सम्बन्धित अध्यायहरू

मेरो चिन्तन

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →