L'art de nòn fà

De quaj se trata(ch) inquest capitol?

Quest capitol el dis che quèll che l'è ferm l'è facèl de mantegnì, quèll che l'è开始 el l'è facèl de pianificà, quèll che l'è fràgil l'è facèl de sböö, quèll che l'è piscinin l'è facèl de spantegà. El consègg l'è de fà prima che 'l problema gh'è, de governà prima del desòrdin. On árbol che vèss ciapà cont des òmen el nàs d'ona semenzina, ona tòr che la gh'è nöf pian vègni fàccia cont ona palàda de tèra, on viàz de mille mèj el taca cont on pass. I omen, in del fà, de spèss i roppen propi in del finàl, quan che 'l gh'è manch de pòch. Se on consideràss la fin come l'inizzi, nissun la sbagliaria. Per quèst el savi el vörà quèll che nissun vörà, lü 'l gh'ha nò cara la robba difìcil de catà; lü 'l impara quèll che nissun 'l impara, lü 'l corregg i sbagli de tücc. Lü 'l g'ha de agì daccant a la natüra di còse senza volègh fàgh adrée.

Come el se relaziona con mi?

Quante vòlt gh'hò lassaa perd pòch de causa perchè les sòmiava tròpp grand o tròpp difìcil? Quèst capitol el me fa vedè che la soluzion l'è de tacà del pìcciol, de nò spetà el moment perfètt, de fà prima che 'l problema el nàss. El me consola: nissun l'è nat già grand.

Cosa gh'hoo de fà incoeu?

Identìfega on progett o on cambiament che te gh'è vörù de fà insgiöö de pòch e tròpp tèmp. Divìdilo in pass mìnimi. Fà namò el primm pass, domà vün. Continua domà domà. Nòna pensà a quante ne reman, ma fà.