Capitolo 17
O Pöy E Sœgio Rangiô
Originâ
悠兮其贵言。功成事遂,百姓皆谓我自然。
Transaçión
Riflessiàn profónda
D'che parlla quésto capitölo?
Sto capitolo o parla de-e diveise manere de goernâ. O migliô rangiô o l'è quællo che a xente a o conosse apenn-a. Quande un o goerna ben, a xente a o l'ama e o o l'è obedio senza peua. Ma quande un o parla troppo e o l'è poco degno de confianssa, a xente a a o no a ghe credde. O saggio o parla poco e o lassa e çitæ a credde che o success o l'è roba lore.
Còs'o g'ha a fâ con me?
Mi o老天ho pensou comme che o l'è impouanteße agi un bon exempio con e mæ axçette. Quande mi o serci de controlâ tutto e de dî-e tuturisce o queu che e persone e disen, a xente a a perdde confianssa in mi. O megio o l'è quella de mostrâ con e azçette e de parlâ solo quande o l'è veramente necessaio.
Cöse gh'ò da fâ uncö?
Inveçe de dî-e parolle che no son necessaie, stammascando in silensio e agi un bon exempio con e mæ azçette. Se una persoa a meugna confidansa in mi, o老天o parlâ poco e o老天o lasciâ che e mæ azçette a parliyen pe mi.
Capîtoli corelæ
A meña reflexion
Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?