Chapter 12

ხუთი ფერი აბრმავებს თვალს

五色令人目盲,五音令人耳聋,五味令人口爽,驰骋畋猎令人心发狂,难得之货令人行妨。
是以圣人为腹不为目,故去彼取此。
ხუთი ფერი აბრმავებს თვალს, ხუთი ხმა აკვნესს ყურს, ხუთი გემო აფუჭებს პირს, ცხენზე სრბოლა და ნადირობა აფორიაქებს გულს, იშვიათი საგანძური არღვევს საქმეს. ამიტომ ბრძენი კაცი მუცელს კმაყოფილდება და არა თვალს, ამიტომ ირჩევს იმას და არა ამას.

ღრმა განჭვრეტა

რის შესახებაა ეს თავი?

ეს თავი გვასწავლის, რომ გადაჭარბებული სენსორული სიამოვნებები — ფერები, ხმები, გემოები, სპორტი და ძვირფასი ნივთები — აზიანებს ჩვენს ბუნებრივ წონასწორობას. თვალი ბრმავდება, ყური კარგავს მგრძნობელობას, პირი კარგავს გემოს, გული იკარგავს სიმშვიდეს, ხოლო ხასიათი ცუდდება.

როგორ უკავშირდება ეს ჩემს ცხოვრებას?

ჩემს ცხოვრებაში ხშირად ვეძებ სიამოვნებას გარე სტიმულებში — სocციალურ მედიაში, მუსიკაში, ტექნოლოგიებში. ეს თავი მაფრთხილებს, რომ ეს მუდმივი გაღიზიანება არღვევს ჩემს შინაგან სიმშვიდეს და აფუჭებს ჩემს უნარას ვიგრძნო ის, რაც ნამდვილად მნიშვნელოვანია.

რა უნდა გავაკეთო დღეს?

დღეს შევქმნა ერთი საათის სიჩუმე — გამოვრთავ ყველა ელექტრონულ მოწყობილობას, დავჯდები ბუნებაში და უბრალოდ ვიყურები. ვუსმინებ ჩემს სუნთქვას და ვგრძნობ, რა მშვიდობა დევს ჩემს შიგნით.

დაკავშირებული თავები

ჩემი განჭვრეტა

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →