Chapter 13

Gumun Lan Padu Njagi Njagi

宠辱若惊,贵大患若身。
何谓宠辱若惊?宠为下,得之若惊,失之若惊,是谓宠辱若惊。
何谓贵大患若身?吾所以有大患者,为吾有身,及吾无身,吾有何患?
故贵以身为天下,若可寄天下;爱以身为天下,若可托天下。
Gumun lan padu iku ndadak njagi njagi, ngurmati sangar gedhe kaya awake dhewe.
Ana apa mung gumun lan padu ndadak njagi njagi? Gumun iku ka泥r under, entuk iku ndadak njagi, ilang iku uga ndadak njagi, mula diarani gumun lan padu ndadak njagi njagi.
Ana apa mung ngurmati sangar gedhe kaya awake dhewe? Aku duwe sangar gedhe amarga aku duwe awak, mulane yen aku ora duwe awak, apa ta aku duwe sangar?
Mula sing ngurmati awake dhewe kanggo donya, bisa dikepriye ngincredout marang donya; sing tresna awake dhewe kanggo donya, bisa diparingi marang donya.

Renungan Jero

Apa isi bab iki?

Bab iki ngandhut bab-bab pepayung (pujian) lan padu (aib) iku padha ndadak njagi njagi ati. Nalika entuk pepayung dadi glamor lan nalika kehilangan dadi ngelmu, awake ora karuwan. Salajengipun, awake dhewe dianggep minangka sangu (palastra) ingkang agung. Menawi sampun saged ngilengaken awake, untuk apa ta dene sangar-sangar kasebat?

Piranti hubungane aku?

Ing gesang kula, kula asring krungu ambegan nalika entuk pangurmatan saking tiyang sanes - dadi seneng banget, nanging nalika direndhem (diolok-olok) dadi sedhih sanget. Bab iki ngelingake kula menawi pepayung lan padu iku ora pati, lan awake dhewe punika sumber sangar. Kula kedah sinau supados ora kagambar banget kaliyan awake, lan mangertos menawi awake punika alat kangge ngladheyi donya, dudu sangu ingkang kudu dipestenani.

Apa sing kudu daklakoake dina iki?

Biyene kula mbekti (melu) ati nalika krungu pangurmatan utawi pangrampus. Kula bakallampungi (mbiyantu) ati kanthi mriksani bilih pepayung lan padu iku fana, lan awake dhewe punika titah (makhluk) ingkang saged dipun gincrangaken. Kula badhe ngelingi awake kanthi mikirin bilih awake punika kendaraan kangge ngladheyi, dudu beban ingkang kedah dipun pikantukaken.

Babagan Terkait

Pantulan Kula

Apa bab iki nggugah inspirasimu? Bagaimana cara ngelakoni?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →