Chapter 10
Հոգին ու մարմինը միավորել
Original
载营魄抱一，能无离乎？专气致柔，能如婴儿乎？涤除玄览，能无疵乎？
爱民治国，能无为乎？天门开阖，能为雌乎？明白四达，能无知乎？
生之畜之，生而不有，为而不恃，长而不宰，是谓玄德。
爱民治国，能无为乎？天门开阖，能为雌乎？明白四达，能无知乎？
生之畜之，生而不有，为而不恃，长而不宰，是谓玄德。
Թարգմանություն
Հոգին ու մարմինը միասին պահել — կարող ես չբաժանվել: �ունչը կենտրոնացնելով մեղմություն հասնել — կարող ես լինել ինչպես նորածին: Ջնջելով խորը տեսլականը — կարող ես լինել անբիծ: Սիրելով ժողովրդին ու կառավարելով պետությունը — կարող ես լինել անգործ: Երբ երկնքի դռները բացվում ու փակվում են — կարող ես լինել խաղաղ: Ամենը հասկանալով չհայտնի լինել — կարող ես լինել իմաստուն: Ապրեցնել ու սնել, ստեղծել չտիրապետելով, գործել չհենվելով, աճեցնել չկառավարելով — սա է խորը բարիքը:
Խոր Մտորում
Ինչի մասին է այս գլուխը?
Սա խոսում է հոգևոր կատարելության մասին: Մեր էության տարբեր կողմերը — հոգին ու մարմինը, կրքերն ու մտածությունը — կարող են միավորվել ներդաշնակության մեջ: Իսկական իմաստությունը գիտելիքի կուտակումը չէ, այլ բնական վիճակի վերադարձ:
Ինչպե՞ս է դա կապված ինձ հետ:
Ես ձգտում եմ ավելի պարզ լինել, ինչպես երեխան: Սովորում եմ չպնդել իմ կարծիքի վրա և թողնել, որ բաները ընթանան իրենց ընթացքով:
Ի՞նչ պետք է անեմ այսօր:
Այսօր կնստեմ հանգստությամբ, կկենտրոնանամ շնչառության վրա և կմտածեմ մանուկ լինելու մասին — մի վիճակ, որտեղ չկան դատողություններ, միայն ներկա պահի ընդունում:
Առնչվող Գլուխներ
Իմ Մտորումը
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?