Chapter 5

આકાશ અને પૃથ્વીની નિષ્ઠુરતા

天地不仁,以万物为刍狗;圣人不仁,以百姓为刍狗。
天地之间,其犹橐籥乎?虚而不屈,动而愈出。
多言数穷,不如守中。
આકાશ અને પૃથ્વી દયા રાખતા નથી, તેઓ બધા પદાર્થોને ધાન્યની પૂજા માટેની પ્રતિમા જેવા માને છે; પવિત્ર માણસ પણ દયા રાખતો નથી, તેઓ સર્વ સામાન્ય માણસોને ધાન્યની પ્રતિમા જેવા માને છે. આકાશ અને પૃથ્વીની વચ્ચે શ્વાસ ફૂંકનારું વાજું નથી શું? તે ખાલી છે પણ તૂટતું નથી, તેને હલાવો તો વધુ બહાર આવે છે. વધુ બોલવાથી ઘણી વાર નિષ્ફળતા આવે છે, શ્રેષ્ઠ છે આંતરિક શાંતિ રાખવી.

ઊંડો વિચાર

આ પ્રકરણ શું વિશે છે?

આ પ્રકરણ કહે છે કે આકાશ અને પૃથ્વી કોઈને પસંદ કરતા નથી - બધાને સરખો વ્યવહાર કરે છે. કુદરતી નિયમો નિષ્ઠુર છે પણ ન્યાયી છે. વાજાની પેઠે, શ્વાસ આપવો એ કુદરતી છે - ખાલી હોવા છતાં તે વધુ આપે છે. વધુ બોલવું નિષ્ફળ છે, આંતરિક શાંતિ જ સાચી છે.

આ મારા જીવન સાથે કેવી રીતે સંબંધિત છે?

મારા જીવનમાં, હું ઘણીવાર ઇચ્છું છું કે કેટલાક લોકોને ખાસ દયા મળે, પણ આ પ્રકરણ મને શીખવે છે કે કુદરત બધાને સરખો વ્યવહાર કરે છે. હું પણ નિષ્ઠુર નહીં, પણ ન્યાયી થવા શીખી શકું છું. જ્યારે હું વધુ બોલું છું, ત્યારે મારા શબ્દોનો અર્થ ઘટે છે. શાંતિ એ મને શીખવે છે.

આજે મારે શું કરવું જોઈએ?

આજે હું વધુ બોલવાને બદલે શ્રવણ કરીશ. હું મારા શ્વાસ પર ધ્યાન આપીશ - તે કેવી રીતે આવે છે અને જાય છે. કોઈક સાથેના વ્યવહારમાં, હું નિષ્પક્ષ રહેવાનો પ્રયત્ન કરીશ, પસંદગી કર્યા વિના.

સંબંધિત પ્રકરણ

મારો વિચાર

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →