An rud a bhios seasmhach, 's e furmail a th' ann a chumail

Dè mu dheidhinn a' phong seo?

Mhùtanas an caibideil seo gur e an àm as fheàrr a th' ann airson obair a dhèanamh an tòisichidh sinn mus bi trioblaid ann. Tha gach càil mhòr a' tighinn bho rud glè bheag - mar sin, 's e leac an t-sabhal mhòir a th' ann an geug bheag. Feumar coileanadh a h-uile càil mar a thòisicheas sinn air, no ni sin call. Chan fhaigh an t-sean-fhioch call air chor sam bith oir chan eil e a' dèanamh dad le fòirneart, chan eil e a'grabhadh air càil sam bith.

Ciamar a tha e a' buntainn riumsa?

Bidh mi tric a' call an lùib a h-uille càile mus bi e deiseil, a' tilleadh air mo shlighe. Ma chuireas mi an-còmhnaidh air an toiseach agus an deireadh, bidh mi soirbheachail. Bidh mi a' faighinn gu h-obair shimplidh nuair a bhios càileanan mòra ri dèanamh, ach ma dh'fhàgas mi na càileanan beaga an lùib iad fhìn, thig na trioblaidean mòra. Ma chumas mi mo shvilhe air an obair, bidh i cho math ri cèum bho chosg - rudeigin shimplidh ach nach bi ann mura tòisichear air.

Dè bu chòir dhomh a dhèanamh an-diugh?

An diugh, bheir mi fainear na càileanan beaga a tha ri dèanamh agus tòisichidh mi orra. Cha bhi mi a' smaoineachadh air an toradh mòr ach air a' chèum bheag as motha. Bidh mi a' coileanadh mo chuid obrach cho math aig an deireadh 's a bha i aig an toiseach, a' cumail san anmoch. Bidh mi a' leigeil seachad na bhios na h-uile saoghal a' sireadh agus a' gabhail ri maise nan càileanan simplidh.