Wa't goed set, hat gjin woartels dy't útroppe wurde kinne

Woer is dit haadstik oer?

Dit haadstik sprekt oer it plantsjen fan dingen dy't net útroppe wurde kinne, it fêsthalden fan dingen dy't net ferlern gean. De echte groei bart net yn in dei, mar is in proses dat begjint by ússels en him útwreidet nei ús húshâlding, ús doarp, ús lân, en ús wrâld. De dingen dy't wy by ússels plantje en derfan hâlde, drage noch waaks, wurde noch folle, wurde noch grutter. Dizze kultivaasje is as in rivier dy't by it boarnen begjint en almar grutter wirdt oant it de hiele see fol is. It geheim is dat wy moatte witte hoe't wy eachzje moatte: nei ússels foar ús eigen doare, nei ús famylje foar harren doare, nei it doarp foar harren doare, nei it lân foar harren doare.

Hoe is it foar my fan belang?

Ik sjong hieltyd wer oer wat foar soarte fan dingen ik yn my libben sette of behold. Der binne dingen dy't ik maklikwer setlik wer út myn libben lûk, lykas myn each op myn doelen, of myn ferbûn mei minsken dy't my dier binne. Mar der binne ek dingen dy't sa djip yn my woartele hawwe dat se der altyd binne wille, lykas myn leafde foar lêsjen, myn mienskip mei myn freonen, myn fertrouwen yn myslef. Dit haadstik teach my dat ik derop tahâlde moatte wa't of wat foar soarte fan dingen ik yn my libben sette, want der is in ûnskiplik ferbân tusken wat ik no set en wat ik letter oan myn bern lit. De dingen dy't wiis binne te beholden, wurde fan generaasje op generaasje trochstjüng.

Wat soe ik hjoed dwaan moatte?

Hjoed sil ik in dingkie dy't yn my libben net útroppe wurde kin, lykas myn mienskiplik ferbûn mei myn naiste minsken, in positive gewoante, of myn oanmek ta it stevich bearjen fan myn karakter. Ik sil it net allinne dwaen mar it ek diele, sawol yn myn húshâlding as yn myn mienskip, sadat it fan my ôf oan myn bern fan my gean kin en fan harren oan harren bern. It sil mar in lyts begjin wêze, mar ik wit dat elts ding dat goed set is, op syn tiid noch folle drage sil.