Chapter 6
Dalens andi deyr ikki
Original
Týðing
hetta verður kallað tað duldaføði.
Duldaføðisins hurð
er kallaður grundin til himnal og jørð.
Hon er samanhangandi, sum um hon væri til,
nýt hana uttan stríð.
Djúp hugsing
Um hvat er henda kaflin?
Dalens andi, kjøtlaust og ódoyvanligt, er eins og ein eviga uppsprettur, ið aldrei høkir. Hesin andi verður lýst sum 'duldaføði' — ein feminine, skapandi kraft, ið er grunnurin til allar verur. Hurðin til hesa skapandi uppsprett er sjálvur grundurin fyri himni og jørð. Hon er til støðugt, viðvarandi, men virkar við lættleika og án stríðs — hon verður nýtt uttan at verða troytt.
Hvussu tengist hann mær?
Hetta kapitul minnir meg um, at tað er ein skapandi kraft innaní meg, ið er tilvitað og vitani. Hann er ikki nakað eg eiguni, men nakað sum streymir ígjøgnum meg — ein evig undirhvølving av moguleikum. Eg merki ofta, at tá ið eg strembi eftir at 'gera' nakað við meirul og íløgu, so skapar eg minni. Tá ið eg loyvi hesi kraftini at renna friðliga, so verður skapanin sjálvvirkandi.
Hvat skal eg gera í dag?
Í dag skal eg finna ein løgið, stillfarinstað — helst uttandyra — og sita í stillheit við angandi eygum. Eg skal lurtá eftir mínum innara veruleika viðhvørt heldur enn at stremba og fremja. Eg skal royna at vera 'tomur' sum blástursbelgin og lata skapandi orkan renna friðliga ígjøgnum meg, uttan at smyrja hana við angist ella stríð.
Skyldugir kaflar
Mín hugsing
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?