Tær høguru dygdir duga ikki at工夫 síggja út sum dygdir

Tær høguru dygdir eru so dygdargóðar, at tær ikki síggjast út sum dygdir, og eru tí sannar dygdir. Tær lægri dygdir geva seg út fyri at missa dygdirnar als ikki, og eru tí ikki sannar dygdir. Tær høguru dygdir virka við óvirkni og hava eingi eyðmerki. Tær lægri dygdir virka við atláti og hava eyðmerki. Tey høgstu mennsku virka við atláti, men hava eingi eyðmerki. Tey hægstu sannsærð virka við atláti og hava eyðmerki. Tey hægstu siðalæra virka við atláti, og eingin svarar, so tær kasta armarnar og trýsta fólk til服从. Soleiðis, tá ið tú missir veg, kemur dygdin, tá ið tú missir dygd, kemur mennskan, tá ið tú missir menniskuna, kemur rættvísin, tá ið tú missir rættvísina, kemur siðalæran. Siðalæran er grunnloysið hjá trúfesti og byrjanin til ringaríki. Tey fyrstu vitanir eru blómurnar á vegnum og byrjanin til fávitsku. Soleiðis skulu teir, sum eru stórir, vera djúpir og沉, ikki flatur og grunnir, vera sannir og ekta, ikki blómar og prýði. Soleiðis skulu teir loyva sær bert tað góða og sleppa tí illa.