May Pinagmulan ang Lahat

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Ito ay nagtuturo na ang uniberso ay may simula, isang Ina ng lahat ng nilikha. Kapag nakita natin ang pinagmulan, mauunawaan natin ang lahat ng bunga nito. Ngunit mahalaga rin na bantayan ang pinagmulan sa halip na hubarin ang mga bunga nito. Ang pagtatakip ng pandama at pagtitipon sa loob ay nagbibigay ng kapayapaan, habang ang pagbubukas ng pandama sa labis na hangarin ay nagdadala ng kahihinatnan. Ang tunay na karunungan ay makakita ng maliliit na bagay, at ang tunay na lakas ay nasa pagmamahing sa kabaitan.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa aking buhay, madalas akong nabibighani ng mga resulta—ng pera, kasikatan, materyal na bagay—na nakikita ko sa paligid. Ngunit nalilimutan ko ang pinagmulan ng lahat, ang simpleng kalikasan ng buhay. Nakikita ko ang mga anak ngunit hindi ko naaalala ang Ina. Nais kong matutong bumanat sa aking loob, sa aking tunay na kalikasan, sa halip na masyadong magbubukas ng aking pandama sa lahat ng kagustuhan ng mundo. Nais kong matutong makakita ng maliliit na biyaya araw-araw.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Ngayong araw, maglaan ng tahimik na sandali ng pagsasalamin. Itakip ang telebisyon, itago ang telepono, at hayaang kumalma ang iyong isipan. Tanungin mo ang iyong sarili: Ano ang tunay kong pinagmulan? Ano ang nagbibigay ng tunay na kahulugan sa aking buhay? Isulat ang isang maliit na bagay na lagi mong kinikilala—isang simpleng kalusugan, isang kaibigan, isang hangin—at pasalamatan ito. Magsanay na makakita ng maliliit na bagay at mamahing sa kabaitan.