فصل 79

آشتی و کینه‌های باقی‌مانده

和大怨,必有余怨,安可以为善?
是以圣人执左契而不责于人。有德司契,无德司彻。
天道无亲,常与善人。
آشتی دادن کینه‌های بزرگ، ناگزیر کینه‌هایی به جا می‌گذارد. چگونه می‌توان این را نیکی شمرد؟
از این رو، فرزانگان نیمه‌ی چپ پیمان را نگاه می‌دارند و از مردم بازخواست نمی‌کنند.
نیک‌کردار پیمان را نگاه می‌دارد، بدکردار سخت‌گیری می‌کند.
راه آسمان هیچ‌گاه به کسی نزدیک نیست، اما همواره با نیکان است.

تعمق ژرف

این فصل درباره چیست؟

این فصل می‌گوید که آشتی دادن کینه‌های بزرگ همیشه کینه‌های کوچکی بر جای می‌گذارد و این کار به راستی نیکی نیست. فرزانگان به جای سخت‌گیری، وظیفه‌ی خود را انجام می‌دهند و از دیگران بازخواست نمی‌کنند. راه آسمان بی‌طرف است، اما با نیکان همراه است.

این چه ربطی به من دارد؟

در زندگی من، این فصل به من یادآوری می‌کند که گاه تلاش برای آشتی کامل ممکن است کینه‌های پنهان باقی بگذارد. بهتر است با نرمی و گذشت، بدون بازخواست دیگران، به وظیفه‌ام عمل کنم و به راه آسمان اعتماد کنم که نیکی را پاداش می‌دهد.

امروز چه باید بکنم؟

امروز، اگر با کسی اختلاف دارم، به جای بازخواست کردن، سعی می‌کنم با سخنی مهربانانه یا عملی ساده، بدون انتظار جبران، آشتی را آغاز کنم.

فصل‌های مرتبط

تعمق من

این فصل چه الهامی به شما می‌دهد؟ چگونه آن را به کار خواهید بست؟

از لائوتسه درباره این فصل بپرس گفتگوی تمام‌صفحه →