Chapter 5

Ĉielo kaj Tero Senkompatas

天地不仁,以万物为刍狗;圣人不仁,以百姓为刍狗。
天地之间,其犹橐籥乎?虚而不屈,动而愈出。
多言数穷,不如守中。
Ĉielo kaj tero ne havas kompaton,
Ili traktas ĉiujn estaĵojn kiel palisnitajn hundojn;
La saĝulo ne havas kompaton,
Li traktas la popolon kiel palisnitajn hundojn.
Ĉu la spaco inter ĉielo kaj tero
Ne estas kiel fajrilo?
Malplena, tamen ne elĉerpita,
Movu ĝin, kaj pli eliras.
Tro da vortoj nur rapidigas malpleniĝon,
Pli bone konservi la silenton de la centro.

Profunda meditado

Pri kio temas ĉi tiu ĉapitro?

Ĉi tiu ĉapitro instruas, ke la universo funkcias laŭ sendependaj leĝoj, sen favoro aŭ malemo. Ĉielo kaj tero, kiel la saĝulo, traktas ĉiujn estaĵojn egale — nek bone nek malice. La naturo estas kiel fajrilo: malplena interne, sed kapabla produkti senfine. Tro da parolo kaj ago nur elĉerpas nian forcejon.

Kiel ĝi rilatas al mi?

En mia vivo, mi ofte粟as esperi, ke la universo konsentos kun miaj deziroj. Sed la vero estas: la mondo ne faras favorojn. Mi devas lerni akcepti la world kiel ĝi estas, ne kiel mi volas ĝin. La kompatemeco de la universo estas en ĝia neŭtraleco — ĉio ricevas la saman traktadon.

Kion mi faru hodiaŭ?

Hodiaŭ, anstataŭ peti, ke la mondo estu justa al mi, mi observe la naturo sen juĝo. Mi rigardu la ĉielon, la venton, la arbojn, kaj mi praktiku akcepti ilin tiaj, kiuj ili estas. Mi konservu silenton en mia koro, kaj mi ne penu kontroli rezultojn.

Rilataj ĉapitroj

Mia meditado

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →