Gög ve yer şefqatsizdir

Bu bölüm ne aqqında?

Bu bölüm gög ve yerin insaniy merhametten murad şeyke avuç açqan olmağanını, lakin barça yaratılğanlarnı eşit tutqanını beyan ete. O, saman itler leyhatını qullana: bayramda kenesinde qurbandeliq, soñra atılğan it. Gög ve yer barça şeyni eyni közle qarşılay, sevgi yaki adavet körmey. Üfürgen misali dep meydanğa qoyula: bos, amma tükenmez; onı qımıldatsañ, daha çoq hava çıqa.

Ol menim içün ne ifade eder?

Bu üfürgen resmi meni çoq quvat sarf etken künlerimde esleme qaldıra. Bir şey yapmağa tışmelerinde, çox laflamağa çalışqanında, aslında enerjiyam tükenip qala. Ama sadece oturıp, boşluqtı saqlağanda, işler öz-özüne yoluna qoyıla.

Bu gün ne yapmalıyım?

Bu kün bir karanfil al, hiç kimge bir şey sormadan, beklemeksizin, sadece yapğanıñ iyilik olsun dey. Ve bir daha: bir meselede çokña laf qatmaq yerine, dil-i şeytan tut, biraz boşluq ber.