Chapter 39
ስለ አንድነት ያስገኙ ልሂቃን
Original
昔之得一者：天得一以清，地得一以宁，神得一以灵，谷得一以盈，万物得一以生，侯王得一以为天下贞。
其致之，天无以清将恐裂，地无以宁将恐发，神无以灵将恐歇，谷无以盈将恐竭，万物无以生将恐灭，侯王无以贵高将恐蹶。
故贵以贱为本，高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故致数誉无誉。不欲琭琭如玉，珞珞如石。
其致之，天无以清将恐裂，地无以宁将恐发，神无以灵将恐歇，谷无以盈将恐竭，万物无以生将恐灭，侯王无以贵高将恐蹶。
故贵以贱为本，高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故致数誉无誉。不欲琭琭如玉，珞珞如石。
ትርጉም
ከአስቀድሞ ለአንድነት ያስገኙ፡- ሰማይ አንድነትን ስለተረካ ነጻ ሆነ፤ ምድር አንድነትን ስለተረካ ሰላም ሆነች፤ ነፍስ አንድነትን ስለተረካ መንፈሳዊ ሆነች፤ ሸለቆ አንድነትን ስለተረካ ሞላ ሆነ፤ ሁሉም ፍጥረታት አንድነትን ስለተረኩ ሕይወት አገኙ፤ አለቆችና ንጉሳት አንድነትን ስለተረኩ ለዓለም ቅናት ሆኑ። ይህን ሁሉ ወደ ተቃርኖ ብንል፣ ሰማይ ነጻ ሳትሆን ተሰንጥቃ ይሆን ነበር፤ ምድር ሰላም ሳትሆን ተነቃቃ ይሆን ነበር፤ ነፍስ መንፈሳዊ ሳትሆን ትቆም ነበር፤ ሸለቆ ሞላ ሳትሆን ይወጣ ነበር፤ ፍጥረታት ሕይወት ሳያገኙ ይጠፋ ነበር፤ አለቆችና ንጉሳት ከፍታን ሳያገኙ ይወድቁ ነበር። ስለዚህ ከፍታ ዝቅ ያለውን መሠረት ያደርጋል፤ ከፍ ያለው ዝቅ ያለውን መሠረት ያደርጋል። ስለዚህ አለቆችና ንጉሳት «ብቸኛ፣» «ድሃ፣» «ምክር የሌላቸው» ብለው ይጠሩታል። ይሄ ዝቅ ያለውን መሠረት ማድረግ አይደለም? አይደለም! ስለዚህ ብዙ ምስጋናን ብንፈልግ ምስጋና አንድም አንገኝም። ብርቱ ሐረጎች የሆኑ ሸክላዎች ለመሆን አትፈልግ፤ ጽንብል የሆኑ ድኩላዎች ለመሆን አትፈልግ።
ጥልቅ ነፀብራቅ
ይህ ምዕራፍ ስለ ምን ነው?
ይህ ጭፈራ ሁሉ ፍጥረት አንድነትን በማግኘት ይረፋል ይላል። ሰማይ፣ ምድር፣ ነፍስ፣ ሸለቆዎች፣ ፍጥረታትና መንግሥታት ሁሉ ይህን አንድነት በማሳጠም ይኖራሉ። � without this unity, everything disintegrates and falls apart.
ከኔ ሕይወት ጋር እንዴት ይዛመዳል?
በሕይወቴ ውስጥ፣ ሰማይና ምድር በሚረፉበት የአንድነት ሃይል ላይ እ�反思 ማለት ነው። አንድነት ማለት ሌላውን የመረዳት፣ የመቻቻልና የሚያራምድ ነገር ነው። በማንኛውም ሥራ ውስጥ፣ አንድነትን ስናጣ፣ ሁሉ ይበተናል።
ዛሬ ምን ማድረግ አለብኝ?
ዛም ይሁን፣ ይህ ይሁን፣ ብሎ ከሌላው ጋር የሚገናኘውን ነገር ፈልግ። ዛም አንድ ሆነሃል፣ እና ሁሉም ነገር ይረፋል።
ተዛማጅ ምዕራፎች
የእኔ ነፀብራቅ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?