Chapter 20
ትምህርትን ልብ ሊባል የለም
Original
绝学无忧。唯之与阿，相去几何？善之与恶，相去若何？人之所畏，不可不畏。荒兮其未央哉！
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
ትርጉም
ትምህርትን ልብ ሊባል የለም፤ ማለፍ እና መቃወም፣ ምን ያህል ይለያሉ? መልካም እና ክፉ፣ ምን ያህል ይለያሉ? ሰዎች የሚሸሹበት ነገር፣ ሊሸሹ ይገባል፤ ሰፋ ሰፊ ሆኖ ሲሰማራ ፍጻሜ የለውም! ሰዎች በደስታ ይሞላሉ፣ እንደ ታላቅ በዓል ላይ ሲሳተፉ፣ እንደ የሐምሌ ጊዜ ለቤት ላይ ሲወጡ፤ እኔ ግን ብቻዬ ሙሉ ልብ ልቅም፣ እንደ ሕፃን ልጅ አልተወለድኩም እንደሆነ፤ የሚያሳስበኝ ምንም የለም። ሰዎች ሁሉ የሚያገኙ አሏቸው፤ እኔ ግን ብቻዬ የማጣት ነኝ። የማስበላሽ ልብ አለኝ! እንዴት እንደምሰማ! የተለመዱ ሰዎች ብርሃን አሏቸው፤ እኔ ግን ጨለማ ነኝ። የተለመዱ ሰዎች ጥሩ ናቸው፤ እኔ ግን የማልሆን ነኝ። ሰማይ እንደ ባሕር ሰፋ ነው፤ ነፋስ እንደ ማይረጋጋ ነው። ሰዎች ሁሉ ምክንያት አሏቸው፤ እኔ ግን ርኵሰኛም የማይሆንም ነኝ። እኔ ብቻዬ ከሁሉ ይለያለሁ፤ እናም እናትን ማግኘትን አደንዳለሁ።
ጥልቅ ነፀብራቅ
ይህ ምዕራፍ ስለ ምን ነው?
ይህ ምዕራፍ የራሱን መንገድ በመከተል ከሰዎች የተለየ ሆኖ ማምለጥን ይናገራል። ሰዎች በተለምዶ ደስታ ላይ ሲሆኑ፣ እሱ ግን ሰላም እና ልብ ሊባል የለም። ውጤታማ ለመሆን የተለመዱ መንገዶችን ማስያዝ አለብን ይላል።
ከኔ ሕይወት ጋር እንዴት ይዛመዳል?
በጊዜያዊ ደስታ እና ውጤቶች ዙሪያ ስለማሰብ፣ እኔ የማደንደው ነገር አለ። እኔ ብቻዬ ሊሆን እና ሌሎች ሰዎች ምን ቢሉም በሰላም ሊሆን እችላለሁ።
ዛሬ ምን ማድረግ አለብኝ?
ዛም ዛም ነገር አለ ማለት ሳይሆን፣ ራስን ለማስታገስ እና አስፈላጊ ያልሆነውን ለማስያዝ አለመሞከር።
ተዛማጅ ምዕራፎች
የእኔ ነፀብራቅ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?