የጥንታዊ ሊቃውንት ጥበብ

ንዑስ ምዕራፍይዎዘይ ስለምንድነል?

ይህን ምሕረት ያስተዋወቃል። ጥንታዊ ሊቃውንት በታሪ ለሚጠበቁ ጥልቀት የሚጠበቁ፣-ን እና ለማድረስ የማይቻል ነገር ነበሩ። በደንብ ሊታወቁ በማይቻል ጊዜ የሚያስተዋውሱት ነገር አላቸው። እንደ በክረምት አናት ላይ ለሚሄዱ እንዲሁ ይሸለሙ ነበር። እንደ እንግዳ ነፍስ እንዲሁ ይሆኑ ነበር። እንደ በረዶ እንዲሁ ይለቀቁ ነበር። ይህ ማለት ተፈጥሮ የሚለወጥ ሊሆን ይችላል። አረፈው ውሃ ቀስታ ማረስ ይችላል። ከመሙላት ይራባል። ስለሆነም ሊሆን ይችላል።

ምስ ህይወተይ ከመይ ይተኣሳሰር?

በሕይወቴ ሁል ጊዜ ከሙላት ለመራባት እሞክራለው። ነገር ግን ይህ ምሕረት ማለት ሙሉ ለሙሉ አለመሆን አይደለም። ይህ ማለት ለአዲስ ነገር ቦታ ማስቀረት ነው። እኔ በሕይወቴ እንደ ሚለከባ ሊሆን እፈልጋለው። እኔም ቀስታ ሊሆን እፈልጋለው። በየቀኑ እየተንቀሳቀስኩ ሳለ፣ እስኪ ከንፅሕናው እና ከማረፍ ለመራባት እሞክራለው። ይህ ማለት ሁል ጊዜ አዲስ ሊሆን ይችላል።

ሎሚ እንታይ ክገብር ኣለኒ?

ዛሪ ከማረፍ ይራባለው። ከሙላት እራባለው። ቀስታ እየተንቀሳቀስኩ፣ ከቀስታ ማረስ እንዲሁ ሊሆን ይችላል። ይህን ልምላሴን በየቀኑ ለማስታወስ እሞክራለው። አረፈውን ውሃ በማረፍ፣ ቀስታ እንዲረጋጋ እፈቅዳለው።