บทที่ 75

ความหิวโหยของประชาชน

民之饥,以其上食税之多,是以饥。民之难治,以其上之有为,是以难治。民之轻死,以其上求生之厚,是以轻死。
夫唯无以生为者,是贤于贵生。
ประชาชนหิวโหย เพราะผู้ปกครองเก็บภาษีมากเกินไป จึงหิวโหย ประชาชนปกครองยาก เพราะผู้ปกครองมีกิจมากเกินไป จึงปกครองยาก ประชาชนไม่กลัวตาย เพราะผู้ปกครองแสวงหาชีวิตที่ฟุ่มเฟือยเกินไป จึงไม่กลัวตาย ผู้ที่ไม่ยึดติดกับการมีชีวิตอยู่ ย่อมดีกว่าผู้ที่หวงแหนชีวิต

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้ชี้ว่าความทุกข์ของประชาชนเกิดจากความโลภและการกระทำเกินควรของผู้ปกครอง เมื่อผู้ปกครองมัวแต่แสวงหาความสุขส่วนตัว ประชาชนก็จะไม่เกรงกลัวความตาย และผู้ที่ปล่อยวางจากการยึดติดชีวิตกลับเป็นผู้ที่เหนือกว่า

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

ในชีวิตประจำวัน เราอาจเป็น 'ผู้ปกครอง' ของชีวิตตัวเอง เมื่อเราโลภมาก ทำงานหนักเกินไป หรือแสวงหาความสุขเกินควร เราก็สร้างความทุกข์ให้ตัวเอง การปล่อยวางและพอใจในสิ่งที่มี คือหนทางสู่ความสงบ

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้เลือกทำอะไรง่ายๆ โดยไม่ต้องเพิ่มความซับซ้อน เช่น กินอาหารเพียงพอไม่มากเกินไป หรือใช้เวลาว่างโดยไม่ต้องหาความบันเทิงตลอดเวลา สังเกตความพอใจที่เกิดขึ้น

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →