บทที่ 58

ความสงบที่ซ่อนเร้น

其政闷闷,其民淳淳;其政察察,其民缺缺。
祸兮福之所倚,福兮祸之所伏。孰知其极?其无正。正复为奇,善复为妖。人之迷,其日固久。
是以圣人方而不割,廉而不刿,直而不肆,光而不耀。
เมื่อการปกครองเงียบสงบ ประชาชนก็เรียบง่าย
เมื่อการปกครองเข้มงวด ประชาชนก็ขาดแคลน
ภัยคือที่พึ่งของโชค โชคคือที่ซ่อนของภัย
ใครจะรู้จุดสิ้นสุด? ไม่มีความแน่นอน
ความถูกต้องกลับกลายเป็นความพิสดาร ความดีกลับกลายเป็นความชั่วร้าย
มนุษย์หลงอยู่ในนี้มานานแล้ว
ดังนั้นผู้รู้จึงมีขอบเขตแต่ไม่บาด มีความคมแต่ไม่เฉือน
ตรงไปตรงมาแต่ไม่หยาบคาย ส่องสว่างแต่ไม่แสบตา

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้กล่าวถึงความสมดุลระหว่างความดีและความชั่ว โชคและภัย ความเรียบง่ายและความซับซ้อน ชี้ให้เห็นว่าทุกสิ่งมีความสัมพันธ์กันและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

เตือนให้เรายอมรับความไม่แน่นอนของชีวิต ไม่ยึดติดกับความสำเร็จหรือความล้มเหลวมากเกินไป เพราะทุกอย่างสามารถกลับกันได้

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้เมื่อเจอความยุ่งยาก ให้หยุดและมองหาความเรียบง่ายที่ซ่อนอยู่ ปล่อยวางความคาดหวังที่ตายตัว

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →