บทที่ 15
นักปราชญ์โบราณ
ต้นฉบับ
古之善为士者，微妙玄通，深不可识。夫唯不可识，故强为之容：
豫兮若冬涉川，犹兮若畏四邻，俨兮其若客，涣兮若冰之将释，敦兮其若朴，旷兮其若谷，混兮其若浊。
孰能浊以静之徐清？孰能安以久动之徐生？保此道者不欲盈。夫唯不盈，故能蔽而新成。
豫兮若冬涉川，犹兮若畏四邻，俨兮其若客，涣兮若冰之将释，敦兮其若朴，旷兮其若谷，混兮其若浊。
孰能浊以静之徐清？孰能安以久动之徐生？保此道者不欲盈。夫唯不盈，故能蔽而新成。
คำแปล
นักปราชญ์โบราณผู้เชี่ยวชาญในวิถี ล้ำลึกและรอบรู้ ไม่อาจเข้าใจได้ เพราะไม่อาจเข้าใจ จึงพรรณนาอย่างคร่าวๆ: ระมัดระวังเหมือนข้ามลำธารในฤดูหนาว หวั่นเกรงเหมือนกลัวเพื่อนบ้านทั้งสี่ เคร่งครัดเหมือนเป็นแขก คลายตัวเหมือนน้ำแข็งละลาย เรียบง่ายเหมือนท่อนไม้ เปิดกว้างเหมือนหุบเขา ผสมกลมกลืนเหมือนน้ำขุ่น ใครเล่าสามารถทำให้น้ำขุ่นสงบลงแล้วค่อยใส? ใครเล่าสามารถทำให้ความสงบเคลื่อนไหวแล้วค่อยเกิด? ผู้ที่รักษาวิถีนี้ไม่ปรารถนาความเต็มเปี่ยม เพราะไม่เต็มเปี่ยม จึงสามารถเสื่อมโทรมแล้วสร้างใหม่
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้บรรยายถึงคุณสมบัติของนักปราชญ์ผู้ดำเนินตามวิถี ได้แก่ ความระมัดระวัง ความอ่อนน้อม ความเรียบง่าย และความเปิดกว้าง การไม่ยึดติดกับความสมบูรณ์ทำให้เกิดการต่ออายุ
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
ฉันมักต้องการควบคุมทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบ แต่บทนี้สอนให้ฉันยอมรับความไม่แน่นอนและปล่อยให้ชีวิตดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ ความไม่เต็มเปี่ยมคือโอกาสในการเติบโต
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ ฉันจะเลือกทำสิ่งหนึ่งโดยไม่ต้องทำให้สมบูรณ์แบบ เช่น เขียนงานหรือพูดคุยอย่างเป็นธรรมชาติ ยอมรับความไม่สมบูรณ์และเรียนรู้จากมัน
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?