Фасл 22
Камбудӣ пуррагӣ меорад
Original
是以圣人抱一为天下式。不自见故明，不自是故彰，不自伐故有功，不自矜故长。
夫唯不争，故天下莫能与之争。古之所谓曲则全者，岂虚言哉！诚全而归之。
Тарҷума
каҷравӣ ростӣ мекунад,
чуқурӣ пур мешавад,
кӯҳна нав мешавад,
кам гирифтан батоб меорад,
зиёд гирифтан ҳайрон мекунад.
Бинобарин, донишманди ҳақиқӣ
якро ба ҳамон як нигоҳ дошта,
барои ҷаҳон намуна мешавад.
Хешро нишон надодан — барои равшанӣ;
хешро ҳақ надодан — барои ошкорӣ;
хешро насиб накардан — барои самара;
хешро боло нагумбозондан — барои пешрафт.
Фақат бо ҳамворӣ ва беҷанг,
ҳеҷ кас дар ҷаҳон нарм намешавад.
Он ки гуфтаанд: «Камбудӣ пуррагӣ меорад»,
ин ҳарфҳои беҳуда нестанд —
ҳақиқатан пуррагӣ ба онҳо хоҳад гашт.
Фикруминҷӯии амиқ
Ин боб дар бораи чӣ?
Ин боб мегӯяд, ки камбудӣ ва фурӯпошии берунӣ ба пуррагӣ ва ҳақиқат оварда мерасонад. Ҳангоме ки мо каҷ мешавем, рост мешавем; ҳангоме ки паст мешавем, пур мешавем. Кам будан беҳтар аз зиёд будан аст. Онҳоеро, ки худро нишон медиҳанд, огоҳӣ фаромӯш мешавад; онҳое, ки худро ҳақ медонанд, ошкор намешаванд; онҳое, ки худро ситоиш мекунанд, самараро аз даст медиҳанд.
Ин чӣ рабте ба ман дорад?
Дар ҳаёти ман ин таълимот ба ман ёрӣ мерасонад, ки барои расидан ба мақсадҳоям, зарурати нест, ки худро боло гузорам ё бо дигарон ҷанг кунам. Камбудӣ ва сабр метавонад ба ман осоиштагӣ ва пуррагӣ оварда расонад. Ман омӯхтам, ки чӣ гуна дар кор ва муносибатҳо камтар мубориза кардан беҳтар аст.
Имрӯз чӣ кор кунам?
Имрӯз дар ягон вазъият камбудӣ ва фурӯпоширо интихоб кунед — ба ҷои ҷанг ва мубориза, ба ҷои исбот кардан ва сар додан, танҳо оромона қадам гузоред ва бигӯед: «Шояд ту роҳӣ». Ин корро дар муносибат бо яке аз оилаам ё ҳамкоронам санҷед.
Бобҳои марбут
Мулоҳизаи ман
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?