Kapitulli 69

Fjalët e Ushtarakëve

兵 不敢 哀者胜

Original

用兵有言：吾不敢为主而为客，不敢进寸而退尺。
是谓行无行，攘无臂，扔无敌，执无兵。
祸莫大于轻敌，轻敌几丧吾宝。故抗兵相加，哀者胜矣。

Përkthimi

Ka një thënie për artin e luftës: Unë nuk guxoj të marr nismën, por të pranoj; nuk guxoj të avancoj asnjë inç, por të tërheq një këmbë. Kjo quhet: ecë pa ecur, ngreje krahët pa krahë, gjuaje armiqun pa armë, kap pa luftëtarë. Asnji fatkeqësi nuk është më e madhe se të nënvlerësosh kundërshtarin, sepse ta nënvlerësosh atë do të thotë pothuajse të humbasë thesarin tim. Prandaj kur dy ushtri përballen, ai që është i pikëlluar do të fitojë.

Reflektim i Thellë

Rreth çfarë bën ky kapitull?

Ky kapitull flet për mençurinë e të qenit i devotshëm dhe i rezervuar, veçanërisht në situata konfliktuale. Mëson se të marrësh rol defensive është më e mençur se të jesh agresiv, dhe se nënvlerësimi i kundërshtarit sjell fatkeqësi të madhe.

Si lidhet me mua?

Më kujton se në jetën time, kur përballem me konflikte, qasja më e mençur nuk është të sulmoj, por të pranoj dhe të veproj me maturi. Kjo më ndihmon të ruaj qetësinë dhe të shmang gabimet e mëdha.

Çfarë duhet të bëj sot?

Sot, kur ndjej një tension me dikë, do të zgjedh të mos reagoj me ngutje, por të marr hapin mbrapa dhe të mendoj para se të veproj. Do të praktikoj durimin si armë timin.

Kapituj të lidhur

30 Ai që ndihmon sundimtarin me rrugën e Tao-s 31 Armët e Mira 67 Të gjithë nën qiell thonë se Rruga ime është e madhe 68 Ai që di të jetojë nuk i tregon shpatën

Refleksioni im

Çfarë të frymëzon ky kapitull? Si do e zbatosh atë?

Pyet Laotzun për këtë Kapitull Biseda e plotë →