سڀ دنيا چئي ٿي ته منهجو رستو وڏو آھي، پر اُھو ڪو ٻيو شيءِ وانگو لڳي ٿو. اُن جو ڪارائتو ٿيڻ ئي اُن جو سبب آھي جو اُھو ٻي شيءِ وانگو لڳي ٿو. جيڪڏھن اُھو ڪنھن ٻئي شيءِ وانگو لڳي ٿو ته ھو ڪيترائي وقت اکين ۾ ننڍو ٿي وڃي ٿو!
مان تنھنجي ٽن ڄاڻن کي وساريو آھي ۽ ساڳيا رکيا آھي: پھرئين شفقت، ٻئين کاپتائي، ٽئين اُهي ته دنيا کان پيٺئين نہ پراڻي ٿئي.
شفقت ئي بہترين شجاعت ڏئي ٿي، کاپتائي ئي وسيع ٿيڻ ممڪن بڻائي ٿي، دنيا کان پيٺئين نہ پراڻي ٿيڻ ئي ڪمالي جُز جو سبب بڻجي ٿو.
ھاڻي جيڪڏھن ڪو شفقت کان سواءِ شجاعت چائئي، کاپتائي کان سواءِ وسيع ٿيڻ چائئي، پيٺئين نہ پراڻي ٿيڻ کان سواءِ اڳيان اپرڻ چائئي ته اُھو موت آھي! پر شفقت، جنگ ۾ وڙھڻ وقت فاتح بڻائي ٿي، ۽ حفاظت ڪندڙ وقت مضبوط بڻائي ٿي. جھڙن کي بچائڻ لاءِ آسمان اچي ٿو، ۽ شفقت سان ئي ساڳيا رکي ٿو.
گهري سوچ
هي باب ڇا بابت آهي؟
هي باب چئي ٿو ته سچلو رستو ٻين رستن کان مختلف نظر اچي ٿو، ڇو ته اُھو عجيب آھي. اُن جا ٽي ڄاڻ آھن: شفقت، کاپتائي، ۽ پيٺئين نہ اپرڻ. شفقت شجاعت جو سرچشمو آھي، کاپتائي وسيعي جو ذريعو آھي، ۽ عاجزي ئي وڏائي جو سبب آھي. جيڪڏھن ڪو ھي ڄاڻ وڇوڙي ڪري ته اُھو پنھنجي موت کي ڌٺي ٿو.
هي مون سان ڪيئن لاڳاپيل آهي؟
ھي باب مون کي سکاري ٿو ته شفقت ۽ عاجزي کي پنھنجي زندگيءَ جو مرڪز بڻايان. ڪيترائي وقت مون محسوس ڪيو آھي ته بزدليءَ يا اختلاف کان سواءِ ئي طاقت ملي ٿي، پر سچ ۾ شفقت ئي سڀ کان وڏي طاقت آھي. مان سکڻ لڳي پيو آھي ته خودداريءَ ۾ رھڻ بجاي خدمت ڪرڻ.
اڄ مون کي ڇا ڪرڻ گهرجي؟
ھاڻي ڪنھن ماڻھوءَ سان نرم ٿي پيو ھجان ۽ سھڄپي کان سواءِ پنھنجو فرض ادا ڪندس. شفقتءَ جي زور تي رھڻ لاءِ پنھنجي عادات ۾ تبديلين آڻيندس ۽ هر معاملي ۾ ڪاپتائيءَ جو لحاظ رکندس.
All the world says that, while my Tao is great, it yet appears to be inferior (to other systems of teaching). Now it is just its greatness that makes it seem to be inferior. But I have three precious things which I prize and hold fast. The first is gentleness; the second is economy; and the third is shrinking from taking precedence of others.
AI Modern
سڀ دنيا چئي ٿي ته منهجو رستو وڏو آھي، پر اُھو ڪو ٻيو شيءِ وانگو لڳي ٿو. اُن جو ڪارائتو ٿيڻ ئي اُن جو سبب آھي جو اُھو ٻي شيءِ وانگو لڳي ٿو. جيڪڏھن اُھو ڪنھن ٻئي شيءِ وانگو لڳي ٿو ته ھو ڪيترائي وقت اکين ۾ ننڍو ٿي وڃي ٿو!
مان تنھنجي ٽن ڄاڻن کي وساريو آھي ۽ ساڳيا رکيا آھي: پھرئين شفقت، ٻئين کاپتائي، ٽئين اُهي ته دنيا کان پيٺئين نہ پراڻي ٿئي.
شفقت ئي بہترين شجاعت ڏئي ٿي، کاپتائي ئي وسيع ٿيڻ ممڪن بڻائي ٿي، دنيا کان پيٺئين نہ پراڻي ٿيڻ ئي ڪمالي جُز جو سبب بڻجي ٿو.
ھاڻي جيڪڏھن ڪو شفقت کان سواءِ شجاعت چائئي، کاپتائي کان سواءِ وسيع ٿيڻ چائئي، پيٺئين نہ پراڻي ٿيڻ کان سواءِ اڳيان اپرڻ چائئي ته اُھو موت آھي! پر شفقت، جنگ ۾ وڙھڻ وقت فاتح بڻائي ٿي، ۽ حفاظت ڪندڙ وقت مضبوط بڻائي ٿي. جھڙن کي بچائڻ لاءِ آسمان اچي ٿو، ۽ شفقت سان ئي ساڳيا رکي ٿو.
منهنجي سوچ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
