Chapter 4

رازِ خالی

道冲,而用之或不盈。渊兮,似万物之宗。
挫其锐,解其纷,和其光,同其尘。湛兮,似或存。
吾不知谁之子,象帝之先。
تائو همچون ظرفی خالی است، با این همه هرگز پر نمی‌شود. ژرف است، گویی ریشهٔ همهٔ هستی. تیزی را کُند می‌کند، گره را می‌گشاید، درخشندگی را نرم می‌سازد، با غبار یکی می‌شود. ناپیدا است، اما انگار هست. نمی‌دانم فرزندِ کیست؛ گویی پیش از آفرینشِ جهان بوده.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید تائو همچون ظرفی خالی است که هرگز پُر نمی‌شود و هرگز تهی نمی‌شود. این نیروی پنهان تیزی‌ها را کُند، پیچیدگی‌ها را می‌گشاید و همه چیز را در کنار هم نگه می‌دارد. این نیرو پیش از هر چیزی وجود داشته.

چه ارتباطی با من دارد؟

در زندگی‌ام، تائو یادآوری می‌کند که خالی بودن می‌تواند قدرت باشد. وقتی ذهنم پر از نگرانی و برنامه‌ریزی است، تائو به من می‌آموزد که سکوت و خلأ هم می‌تواند آفریننده باشد. تائو همان چیزی است که به من یاد می‌دهد گاهی باید دست از کنترل کردن بردارم و بگذارم جریان زندگی خودش را پیدا کند.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز یک لحظه را در سکوت بنشین و فقط نفس بکش. سعی کن هیچ فکری را هل نده و هیچ چیزی را کنترل نکن. بگذار ذهنَت خالی شود، مانند ظرفی که منتظر پُر شدن است.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →